بماند برای مژگان!

نوید شاهد - شهید «حسینعلی جهانشاهی»در نامه‌ای خطاب به دخترش نوشت: «امیدوارم که حال همه شما خوب باشد و همیشه خوب و خوش باشید‌. دخترم نامهِ تو در تاریخ 18 آذر ماه 1366 توسط محمودجعفر بدستم رسید و بی‌نهایت خوشحال شدم. من هم دلم برایتان تنگ شده است، امیدوارم با پیروزی رزمندگان هر چه زودتر دیدارمان تازه گردد و من همیشه برایتان دعا می‌کنم و امیدوارم در درس‌هایت موفق باشی.»

کد خبر: ۵۰۴۵۶۶

دوشنبه - ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 06 February

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران: شهید حسینعلی جهانشاهی، یادگار محمد و صدیقه پنجم اردیبهشت ماه سال 1338 در روستای نوکنده از توابع شهرستان کردکوی به دنیا آمد. وی تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه سیمان بود. سال 1358 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و سه دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر بیست و ششم دی ماه سال 1366 با سمت مسئول واحد تبلیغات در ماووت عراق بر اثر اصابت ترکش به گردن و سر به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای سفیدچاه روستای بنفش‌تپه تابعه شهرستان زادگاهش واقع است.

متن نامه شهید «حسینعلی جهانشاهی» را در ادامه می‌خوانیم:

«بسمه تعالی»

خدمت دختر عزیزم مژگان جهانشاهی، سلام علیکم

امیدوارم که حال همه شما خوب باشد و همیشه خوب و خوش باشید‌. دخترم نامهِ تو در تاریخ 18 آذر ماه 1366 توسط محمودجعفر بدستم رسید و بی‌نهایت خوشحال شدم. من هم دلم برایتان تنگ شده است، امیدوارم با پیروزی رزمندگان هر چه زودتر دیدارمان تازه گردد و من همیشه برایتان دعا می‌کنم و امیدوارم در درس‌هایت موفق باشی.

ملیحه عزیزم را عزیز من ببوس و سعی کن با ملیحه با مهربانی رفتار کنید. الهه عزیزم و حسن کوچولو را عوض من ببوس از قول من برای مامان سلام برسان و در کارها به مامان کمک کن دیگر عرضی ندارم.

برای همه احوالپرسان سلام می‌رسانم. خداحافظ/ هجدهم آذرماه سال 1366/جهانشاهی/ امضاء

«نامه دوم»

خانواده محترم؛ سلام علیکم

امیدوارم که حال همگی شما خوب باشد و هیچگونه کسانی در بین نداشته باشید اگر جویای حال من باشید بحمدالله حالم خوب هست و در دعاگویی شما مشغول می‌باشم. مدتی است که خبر سلامتی شما را ندارم و بی‌نهایت دلم برایتان تنگ شده است و امیدوارم از اینکه من دور از شما در جبهه هستم ناراحت نباشید و توکل به خدا داشته باشید.

همسرم به مادر عزیزم نیز سفارش کن که برایم ناراحت نباشد، جای من خوب هست و جای هیچگونه نگرانی نیست. مژگان و ملیحه عزیزم را از دور می‌بوسم برای کلیه احوالپرسان سلام می‌رسانم. برای مادرت و پدرت عباس و علی و زهرا و حبیب و خانمش سلام می‌رسانم.

برای مادر مهربانم سلام می‌رسانم. برای قربانعلی و حوریه و بچه‌ها سلام می‌رسانم. برای راضیه و عبدالله و بچه‌ها سلام می‌رسانم. همسر عزیزم امکان دارد ماموریت ما یک‌ماه باشد و شما از این جهت ناراحت نباشید، فقط به ما گفتند: یک‌ماه‌.

خداحافظ به امید دیدار/ نهم دی ماه 1363 /امضاء

انتهای پیام/