پله پله تا ملاقات خدا؛ از جانبازی در جبهه ها تا شهادت در نبرد با کرونا

نوید شاهد_ سال ها با سرفه های گاه و بیگاه به جا مانده از دفاع مقدس زندگی اش را که در خدمت به دیگران خلاصه می شد، گذراند. هفدهم مرداد ماه سال 99 بود که نفس هایش به شماره افتاد و ویروس منحوس کرونا در نبردی نابرابر او را شکست داد. «محمد شکری» شهید مدافع سلامت بیمارستان ثامن الائمه ناجا شهر مشهد در تاریخ 1/2/1348 دیده به جهان گشود و سابقه 25 سال پرستاری از بیماران را داشت. سرانجام در تاریخ 17/5/1399 بر اثر ابتلا به ویروس کرونا به شهادت رسید و در بلوک 14 (قطعه شهدا) بهشت رضا (ع) شهر مشهد به خاک سپرده شد. «فریبا طالبی مقدم» همسر شهید «محمد شکری» از شهدای مدافع سلامت که نزدیک به یک سال است داغ همسر سفر کرده اش را بر دل دارد، می گوید: شهید همیشه با نیت رضای خدا در هر جایگاهی که قرار داشت به مردم خدمت می کرد. در نهایت خداوند شهادت را به پاس یک عمر خدمت خالصانه به او ارزانی داشت. برای گرامیداشت یاد شهید شکری نوید شاهد گفت و گویی با همسر ایشان انجام داده است که در ادامه می خوانید.

کد خبر: ۵۰۴۳۲۹

شنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 18 February

پرستاری از بیماران کرونائی را داوطلبانه پذیرفت

همسر شهید با اشاره به اینکه همسرش نمونه تمام عیار یک مرد واقعی بود، بیان کرد: محمد 25 سال در بخش داخلی بیمارستان ثامن الائمه ناجا شهر مشهد از بیماران پرستاری کرد. در همان روزهای ابتدایی شیوع ویروس کرونا در کشور برای پرستاری از بیماران کرونایی اعلام آمادگی کرد. در نهایت هم به دلیل ابتلا به این ویروس با شهادت از دنیا رفت. حتی رئیس بیمارستان هم به دلیل سابقه طولانی و آسیب پذیر بودن به دلیل ریه های شیمیایی از همسرم خواست تا از حضور در بخش بیماران کرونایی انصراف دهد. اما با توجه به فراخوان مقام معظم رهبری در پیام نوروزی سال 1399 به کادر درمان برای مهار این بیماری و عشق شهید به ایشان و همچنین روحیه ایثارگری که در شهید وجود داشت، مانع از پذیرش این توصیه شد. من و همسرم 28 سال در کنار هم زندگی کردیم و حاصل این زندگی مشترک 2 دختر است. دختر بزرگمان مائده دانشجوی سال آخر دندانپزشکی و دختر کوچکمان مهدیه دانش آموز کلاس چهارم ابتدایی است.

سرفه های به یادگار مانده از دفاع مقدس

او در ادامه صحبت هایش از حضور شهید به عنوان رزمنده بسیجی در سال های دفاع مقدس گفت: در سال های دفاع مقدس همسرم مشغول تحصیل در مقطع دبیرستان بود اما تابستان ها به مناطق جنگی می رفت تا از فیض جهاد فی سبیل الله بی بهره نماند. ریه های همسرم در همان سال ها شیمیائی شد و سرفه های گاه و بیگاه رفیق روز و شب او در زندگی بود.اما آسیب پذیر بودن به دلیل ریه های شیمیایی باعث نشد تا همسرم عافیت طلب باشد و برای حضور در بخش ویژه نگهداری از بیماران کرونایی و پرستاری از آنها اعلام آمادگی کرد. در آن روزها دخترانم به پدرشان می گفتند به فکر سلامتی ات باش که ما به تو بسیار نیاز داریم اما همسرم جواب می داد من برای این روزها لباس پرستاری را پوشیده ام و حالا که مردم نیاز به کمک دارند باید در کنارشان باشم.

خدمت رسانی در موکب درمانی مسیر پیاده روی اربعین

شهادت پاداش یک عمر خدمت خالصانه اش بود

خانم مقدم درباره اینکه ایثار و ازخودگذشتگی عضو همیشگی زندگی همسرش بوده است، تعریف کرد: همیشه در زندگی طوری رفتار می کرد که بیشتر از خودش به فکر دیگران بود و اگر کاری از دستش برای کسی برمی آمد، دریغ نمی کرد. همین ویژگی های ناب اخلاقی اش باعث شد تا وقتی به خواستگاری ام آمد به او جواب مثبت بدهم. ایمان و اخلاص او نظیر نداشت و پایبندی به آموزه های دین مبین اسلام در وجودش موج می زد.

در سال های دفاع مقدس برای دفاع از اسلام و انقلاب به میدان رفت، بارها به عنوان پرستار در موکب های درمانی مسیر پیاده روی اربعین حضور داشت و در نهایت در همان بیمارستان که سال ها در آنجا به بیماران خدمت کرد با کرونا به شهادت رسید. شهادت مزد ایثار و از خودگذشتگی اش در مقاطع مختلف زندگی بود. خدا با شهادت پاداش خدمت های خالصانه او به بندگانش را داد و حیف بود همسرم با مرگ عادی از دنیا برود.

یک روز قبل از شهادت

دعای فرج را شنید و رفت

همسر شهید مدافع سلامت  که در روزهای آخر عمر شهید از او پرستاری کرده و آن روزها را این گونه تعریف کرد: همسرم 25 سال از بیماران بسیاری در بیمارستان ثامن الائمه ناجا شهر مشهد پرستاری کرد و در نهایت به دلیل ابتلا به ویروس کرونا در همان جا بستری شد و به شهادت رسید. از وقتی متوجه شدم به کرونا مبتلا شده با رعایت کامل تمام پروتکل های بهداشتی در کنارش بودم و از او پرستاری کردم تا وقتی از دنیا رفت. در لحظه های آخر که همزمان با اذان ظهر روز جمعه 17 مرداد 1399 بود دعای فرج را که خیلی به آن علاقه داشت برایش پخش کردم و به آرامی در گوشش گفتم: حالا که قصد رفتن و دیدار با معشوق را کرده ای، سفرت به سلامت من حرفی ندارم و از دختران مان هم خیالت راحت باشد که با تمام وجود مواظب شان هستم. یک روز بعد در تاریخ 18 مرداد 1399 در قطعه شهدای بهشت رضا (ع) شهر مشهد به خاک سپرده شد.

تا لحظه آخر از او پرستاری کردم

شهید شکری در تاریخ 26 تیر 1399 جواب مثبت سی تی اسکن ریه هایش را می گیرد و متوجه می شود که به کرونا مبتلا شده است. خانم مقدم در روزهای آخر عمر شهید که در بیمارستان بستری بوده و از او پرستاری کرده که در این باره گفت: از وقتی همسرم به کرونا مبتلا شد با پوشیدن لباس حفاظت فردی در کنارش بودم و از او پرستاری کردم. با توجه به افت شدید اکسیژن خون حال مساعدی نداشت اما تا لحظه آخر به اقامه نماز اهمیت می داد و در آن شرایط به او کمک می کردم تا نمازش را بخواند. در همان روزهای آخر به دلیل افت شدید اکسیژن خون چند بار سر نماز از حال رفت. اما در نهایت «من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود»

همسرم شهادت گونه زندگی کرد

او در ادامه صحبت هایش به اینکه همسرش همیشه از خدا می خواسته شهادت را نصیبش کند، بیان کرد: همانطور که سردار شهید حاج «قاسم سلیمانی» گفت«شرط شهید شدن شهید بودن است، باید شهید باشی تا شهید شهید شوی» همسر من هم واقعا" شهادت گونه زندگی کرد و لایق شهادت بود. همسرم با شهادت به آرزویش رسید و به دیدار معبود شتافت.

اقامه نماز اول وقت را فراموش نکنید

شهید شکری همیشه به همسر و فرزندانش سفارش می کرده که نماز را اول وقت بخوانند. خانم مقدم در این باره گفت: همسرم همیشه من و دختران مان را به رعایت آموزه های دینی و به ویژه اقامه نماز اول وقت تشویق می کرد. این موضوع باعث شده بود تا حتی اگر بیرون از خانه یا در مهمانی هم که هستیم با شنیدن صدای اذان خودمان را برای اقامه نماز آماده کنیم. خدا را شکر می کنم که این خواسته شهید در وجود دخترانم نهادینه شده و آنها به اقامه نماز اول وقت توجه ویژه ای دارند. البته تواضع، تقوا، ارادت به اهل بیت (علیهم السلام) و همچنین پیروی و وفاداری به انقلاب اسلامی بود هم از ویژگی های برجسته اخلاقی شهید بود که من و دختران مان را همیشه به آنها سفارش می کرد. البته شهید دختران مان را همیشه به رعایت حجاب دعوت می کرد و از آنها می خواست همان طور که دین مبین اسلام خواسته رفتار کنند.

جشن تولد متفاوت شهید

مقدم درباره برگزاری جشن تولد ساده در کنار خانه ابدی همسرش خاطرنشان کرد: شهید متولد یک اردیبهشت 1348 بود و چند روز پیش در اولین سالروز تولد این مدافع سلامت، همسر و دخترانش بر سر مزار او حاضر شدند و برایش جشن تولد مختصری را برگزار کردند.

کرونا با مسئولیت پذیری همه ما کنترل می شود

همسر شهید مدافع سلامت با تاکید بر اینکه ویروس کرونا فقط با همکاری همه مردم کنترل می شود، اظهار داشت: از مردم درخواست می کنم که در این روزهای سخت کرونا را جدی بگیرند و شیوه نامه های بهداشتی را به طور کامل رعایت کنند تا هیچ کس به این ویروس منحوس مبتلا نشود که جانش را از دست بدهد. این ویروس قدرت سرایت بسیار بالایی دارد و فقط با همکاری مردم کنترل می شود. مردم با رعایت نکات ساده ای مانند ماسک زدن، رعایت فاصله اجتماعی و شست و شوی مکرر دست ها می توانند جان خود و دیگران را از شر این ویروس منحوس در امان نگه دارند.

وقتی می بینم که عده ای از مردم هنوز کرونا را جدی نمی گیرند و مسائل بهداشتی را رعایت نمی کنند، یاد شهدای مدافع سلامت که همسرم یکی از آنها بوده در خاطرم تداعی می شود.

گفت و گو از رضا افراسیابی

انتهای پیام /