در روایت از شهیدداسدار مطرح شد:

فوتبالیستی هم‌نام علی‌اکبر (ع) که شهید شد

نوید شاهد - شهید "علی‌اکبر داسدار" از شهدای دوران دفاع مقدس است. همکارش می‌گوید: «او از همنامی با علی‌اکبر امام حسین (ع) خشنود بود و فوتبال را با جدیت دنبال می کرد.» ادامه این روایت را نوید شاهد البرز بخوانید.

کد خبر: ۵۰۳۹۸۹

دوشنبه - ۳۰ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 30 January

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید علی‌اکبر داسدار که نام پدرش حاج کرم است در نهم شهریور ۱۳۴۲ چشم به جهان گشود. در دوران دفاع مقدس در پانزدهم فروردین ۱۳۶۱ به شهادت رسید.

آنچه که در ادامه می‌خوانید روایتی از این شهید گرانقدر است.

شهید علی اکبر داستان کودکی را چون سایرین با بازی و سرگرمی های کودکانه سپری کرد و سپس از دوران طفولیت را با وارد شدن به مدرسه به اتمام رساند و تا پایان پنجم ابتدایی در مدرسه محل تولد خود روستای شیخ‌حسن با استعداد بالایش، آموزه‌هایی را فراتر از حد سن خود فرا گرفت و تابستان‌ها دستیار پدر در کشاورزی بود.

بعد از دوره ابتدایی برای یاری رساندن به اقتصاد خانواده جذب کارخانه ریسندگی و بافندگی مقدم شد. این عنوان به همراه عده‌ای از رفقا  اوقات فراغت را به فراگیری قرآن کریم نزد مرحوم میرزا اسد می‌پرداخت.

با فرارسیدن ایام جوانی شهید علی اکبر انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری حضرت امام نیز آغاز شد. این هسته های مردم جهت امنیت داخلی تشکیل می‌شد. او نیز جزو اولین گروه از تازه جوانانی بود که در این هسته های مردمی شرکت می‌کردند. این هسته ها بعداً به صورت بسیج تبلور پیدا کرد. شهید علی اکبر نیز جزو اولین کسانی بود که نام پرافتخار بسیجی را بر پیشانی خود حک کرد و آموزش نظامی را در محل آموخت. از نظر جسمانی بسیار قوی و چالاک بود سخنانش همیشه رک ولی ماخوذ به حیا بود. استعداد خوبی داشت. شجاعت و دل نترسی از وجودش نشأت گرفته بود ولی این رفتارش هیچ منافاتی با خوش برخوردی و خندان لب بودن، شوخ طبعی، ادب و وفای او نداشت.

از تلاش برای خودکفایی کشور تا شهادت

سجایای اخلاقی شهید به نقل از همکاری او بعد از پایان دوره ابتدایی در شرکت نساجی مقدم مشغول شد و از پرسنل پرتلاش و دلسوز در صنعت برای خودکفایی کشور از بیگانگان بود. زیاد اهل مسائل مادی نبود. خیلی به زندگی مادی توجه نمی کرد. در عرصه ورزش ورزشکاری محجوب خوش فکر و مورد احترام همه ورزشکاران و حتی دوستان جوان علاقمند به ورزش بود.

آن شهید گرانقدر خواندن نماز اول وقت و تلاوت قرآن مجید و شرکت در مجالس مذهبی به ویژه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین مقید بود و برخورد خوب با دیگران از ویژگی های بارز اخلاقی بود.

شهید علی اکبر داس‌دار از جمله جوانانی بود که برای پاسداری از دستاوردهای انقلاب و حریم ولایت فقیه به رهبری حضرت امام خمینی تلاش فراوانی داشت و در اکثر راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت می‌کرد. الحق شهید داس‌دار گوهری بود از دریای دفاع مقدس که گنجینه‌های بی بدیل و دیدنی است و چه بی‌شمارند! گوهرانی که در دل دریا مانده اند و هنوز دست غواصی به آنها نرسیده است. حالا هرچه زمان می‌گذرد، انسان بیشتر متوجه می‌شود که آنان انسان های برجسته بودند آنان جزو ابرار بودند که در کنار ما زندگی می کردند.

خشنودی از نماز جماعت ماه رمضان

همکارش می‌گوید: از جهت عبادت باید بگویم این شهید بزرگوار تا جایی که امکان داشت، سعی می کرد؛ عبادت ها را به خوبی انجام دهد از قبیل خواندن نماز روزه گرفتن احترام به والدین و معاشرت با دوستان نمونه بود. یادم می آید؛ تلاش می کرد نماز را اول وقت بخواند. خاطرنشان می کنم بعد از انقلاب اسلامی در کارخانجات مقدم که در قسمت ریسندگی با هم کار می‌کردیم. در ماه رمضان سال ۵۸ و ۵۹ از اینکه در کارخانه نماز جماعت ظهر و عصر به امامت حجت الاسلام حاج آقا غلامی برگزار می‌شد، بسیار خرسند بود و می‌گفت: «مرتضی هیچ چیز به اندازه نماز منو آروم میکنه واقعاً هم چنین است. چرا که خداوند در قرآن کریم می فرماید: «الا بذکر الله تطمئن القلوب»: آگاه باشید یقیناً با یاد خدا دلها آرامش پیدا می کند.

او در ورزش در فوتبال خیلی دونده و پرکار بود. اخلاق ورزشی را رعایت می کرد. فردی انتقاد پذیر بود. از ستیزه گری پرهیز می‌کرد. بسیار منظم و نزدیک بود. چیزی که می خرید خوب استفاده می‌کرد. یادم هست دوچرخه خریده بود بسیار به دوچرخه‌اش می‌رسید. زبان صادقی داشت در این چند سالی که با هم بودیم، من از ایشان یک کلمه دروغ نشنیدم. همیشه در کارها مشورت می‌کرد و سعی می کرد کارهای حرام را ترک و به واجبات عمل کند از اینکه نام علی اکبر را برایش انتخاب کرده اند خوشحال بود. یک روز به مناسبتی گفت: من از این کار خیلی خوشم می‌آید چون که نام علی اکبرِ امام حسین است. به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید علی اکبری داس دار که نام پدرش حاج کرم است در نهم شهریور ۱۳۴۲ چشم به جهان گشود. در دوران دفاع مقدس در پانزدهم فروردین ۱۳۶۱ به شهادت رسید.

منبع: مردان آسمانی