خاطره| ما حضور همسرم را حس می کنیم

نوید شاهد _ همسر شهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی»، در خاطره‌ای از او می‌گوید: «ما حضور همسرم را حس می‌کنیم. البته بچه‌ها بی‌تابی‌هایشان را دارند. هر چه در این دو سال پیش آمد همان‌طوری بود که محمد دوست داشت...» ادامه این خاطره جذاب و شنیدنی از شهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی» را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ بخوانید.

کد خبر: ۵۰۳۶۶۵

جمعه - ۲۷ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 27 January

به  گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، شهید مدافع حرم "محمدعلی جنتی" هجدهم اسفند ماه سال 1360 در شبستر دیده به جهان گشود. او که متاهل و دارای سه فرزند دو دختر و یک پسر بود. او  با نام جهادی حاج حیدر و معروف به «فرمانده حیدر» فرمانده ایرانی رزمندگان مدافع حرم پاکستانی(تیپ زینبیون) بود.

این شهید اهل روستای "دیزج خلیل" از توابع شهرستان "شبستر" در استان آذربایجان شرقی بود. او نوزدهمین شهید مدافع حرم استان آذربایجان شرقی است.شهیدجنتی در شانزدهم فروردین ماه سال 1396 در حماه سوریه منطقه تل ترابی به شهادت رسید. پیکر مطهر او پس از گذشت دو سال مفقودی در قطعه 26 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تشییع و به خاک سپرده شد. در ادامه خاطره‌ای از زبان همسر شهید را می‌خوانید.

همسرشهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی» در خاطره‌ای از او روایت می‌کند:

(ما حضور همسرم را حس می‌کنیم. البته بچه‌ها بی‌تابی‌هایشان را دارند. هر چه در این دو سال پیش آمد همان‌طوری بود که محمد دوست داشت. هر مراسم و هر اقدامی‌که انجام شد، همان بود که خودش می‌خواست. بچه‌ها دلشان بابا را می‌خواهد.

برخی می‌گفتند، چون پدرشان مدت طولانی حضور نداشته و دائم در مأموریت بوده، فقدان و شهادت محمدآقا برای بچه‌ها عادی شده و آن‌ها عادت کرده‌اند، اما این درست نیست. مگر می‌شود کسی عزیزش را نبیند و بگوید عادت کرده‌ام؟ به نبود پدر هیچ بچه‌ای عادت نمی‌کند.

بچه به محبت بابا نیاز دارد، اما به لطف خدا و عنایت اهل بیت (ع) بچه‌ها آرامش خودشان را دارند. آن‌قدر خاطره از پدرشان دارند که دائم آن‌ها را مرور می‌کنند. محمدآقا وقتی به مرخصی می‌آمد حتی در شرایط حساس کاری هم که شده با بچه‌ها بیرون می‌رفت و برای بچه‌ها وقت می‌گذاشت.

امروز همه آن خاطرات زیبایی که در ذهنشان مانده را مرور می‌کنند. بعد از چهار سال بابا برای ما همان بابا است. ما در این دو سال تولد‌های محمدآقا را درست همان طور که در کنارمان بود جشن می‌گرفتیم.)

انتهای پیام/