خاطره| دوست دارم شهید شوم و پیکرم برنگردد

نوید شاهد _ همسر شهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی»، در خاطره‌ای از او می‌گوید: «آخرین دیدار من و محمدآقا و بچه‌ها در فرود بود. چند ساعتی در فرودگاه بودیم. همان جا و برای اولین بار ایشان به من گفت: من دوست دارم...» ادامه این خاطره جذاب و شنیدنی از شهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی» را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ بخوانید.

کد خبر: ۵۰۳۶۶۴

جمعه - ۲۷ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 27 January

به  گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، شهید مدافع حرم "محمدعلی جنتی" هجدهم اسفند ماه سال 1360 در شبستر دیده به جهان گشود. او که متاهل و دارای سه فرزند دو دختر و یک پسر بود. او  با نام جهادی حاج حیدر و معروف به «فرمانده حیدر» فرمانده ایرانی رزمندگان مدافع حرم پاکستانی(تیپ زینبیون) بود.

این شهید اهل روستای "دیزج خلیل" از توابع شهرستان "شبستر" در استان آذربایجان شرقی بود. او نوزدهمین شهید مدافع حرم استان آذربایجان شرقی است.شهیدجنتی در شانزدهم فروردین ماه سال 1396 در حماه سوریه منطقه تل ترابی به شهادت رسید. پیکر مطهر او پس از گذشت دو سال مفقودی در قطعه 26 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تشییع و به خاک سپرده شد. در ادامه خاطره‌ای از زبان همسر شهید را می‌خوانید.

همسرشهید مدافع حرم «محمدعلی جنتی» در خاطره‌ای از او روایت می‌کند:

(آخرین دیدار من و محمدآقا و بچه‌ها در فرودگاه بود. سوم فروردین ۹۶. به خاطر تأخیر در پرواز، چند ساعتی در فرودگاه بودیم.

دخترم که دو ماه بیشتر نداشت، خیلی بی‌قراری و بی‌تابی می‌کرد. همان جا و برای اولین بار ایشان به من گفت: من دوست دارم شهید شوم و پیکرم برنگردد.

آخرین لحظه جدایی، فاطمه‌زهرا پدرش را بغل کرد. محمد گفت: ان‌شاءالله من هشتم برمی‌گردم. ایام عید بود و ما منتظر آمدنش بودیم که خبر شهادتش رسید.)

انتهای پیام /