سروده‌ای از علی محمد مودب درباره شهید آوینی

چه صلاحی است به‌جز غرق عسل، جان دادن

نوید شاهد – علی‌محمد مودب در بخشی از شعر خود برای شهید آوینی چنین سرود: چه صلاحی است به‌جز غرق عسل، جان دادن؛ بین یاد و تو و برباد شدن، مختار بودن

کد خبر: ۵۰۳۴۷۲

شنبه - ۰۴ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 04 February

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، «علی محمد مودب» شاعر، در عصر شعر شهید آوینی که به کوشش موسسه فرهنگی رسانه‌ای اوج برگزار شد، سروده خود را برای شهید سید مرتضی آوینی چنین خواند:

خواب و بیدارم، روی این الاکلنگ انگار سالیان سال با خودم تنها

روز و شب سرگرم این بازی، روز و شب مشغول این کارم

ای شبیه خواب، ای بیداری موعود

کی تو می‌آیی به خوابم؟ سی، چهل پنجاه؟

کی؟ کجا؟ تا چند بشمارم؟

چه صلاحی است به‌جز غرق عسل، جان دادن

بین یاد و تو و برباد شدن، مختار بودن

* این مراسم در کافه نخلستان اوج و به منظور گرامیداشت یاد و خاطره سید شهیدان اهل قلم برگزار شده بود.