شهید «محمد اسماعیل دلاور» در یک نگاه

نوید شاهد_ همیشه راضی بود به رضای خداوند که هم قطاران همیشه از وی به عنوان فردی خالص و مخلوص صحبت می کنند و چون افسری شجاع و لایق بود. همیشه آمادگی خود را برای هر نوع ماموریت خطرناک اعلام می کرد تا این که صلاح خدا بر آن شد که در تاریخ ۱۳۷۳/۰۵/۲۴ برای سرکوبی اشرار مسلح که آسایش را از مردم سلب کرده بودند در درگیری مردانه ای در دوراه کنگان جان خویش را در راهه خدمت به خلق خداوند نثار الله کند و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای شهر خشت در جوار همرزمان شهیدش آرام گرفت.

کد خبر: ۵۰۳۴۵۳

چهارشنبه - ۲۵ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 25 January

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، شهید «محمد اسماعیل دلاور» فرزند «حسنقلی» در سال ۱۳۳۳/۰۶/۰۷ در شهر خشت از توابع شهرستان کازرون دیده به جهان گشود و در سن 7 سالگی وارد دبستان ساسان خشت و موفق به اخذ مدرک ششم ابتدایی شد. لیکن به دلیل شرایط محیطی و مالی و  نبود مدرسه راهنمایی در محل ترک تحصیل کرد و با هدف کمک به خانواده وارد  بازار کسب و کار شد.

شهید «محمداسماعیل دلاور» در خانواده ای زحمت کش و مذهبی امرار معاش می کرد. وی از همان کودکی شخصی خداپرست و مطیع فرمان پروردگار خویش بود و هیچ وقت از یاد خداوند غافل نبود و همیشه راضی به رضای خدا بود. به نماز و قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت علاقه به خصوصی داشت و قرآن را نیکو و با صوت دلربایی تلاوت می کرد.

شهید محمداسماعیل دلاور در سن 18 سالگی که جوانی برومند شد به استخدام شهربانی درآمد و پس از طی دوره آموزشی درجه دارای در تهران مشغول انجام وظیفه شد. پس از 2 سال با اجازه پدر و مادرش همسیری انتخاب کرد و پس از ازدواج به شهرستان شیراز انتقال و در فرودگاه شیراز به عنوان مامور فرودگاه امنیت شهروندان را تأمین می کرد.

شهید پس از طی چند سال دوباره به شهرستان بوشهر انتقال و در فرودگاه بوشهر با رضایت قلبی انجام وظیفه می کرد و سپس از فرودگاه بوشهر از سوی ناحیه انتظامی بوشهر به منطقه اننتظامی کنگان انتقال و در کلانتری کنگان ادامه خدمت داد، خدمت شهید به نحوی بود که خشنودی مسئولین را به همراه داشت. در این موقع شهید دلاور دارای 5 فرزند پسر و 2 فرزند دختر بوده که همگی را با افتخار و سربلندی با حقوقی اندک اداره می کرد و همیشه فرزندانش را از همان کودکی به خداپرستی دعوت می کرد و همه فرزندانش را به نماز و قرآن عادت داده بود. همیشه راضی بود به رضای خداوند که هم قطاران همیشه از وی به عنوان فردی خالص و مخلوص صحبت می کنند و چون افسری شجاع و لایق بود، همیشه آمادگی خود را برای هر نوع ماموریت خطرناک  اعلام می کرد تا این که صلاح خدا بر آن شد که نامبرده در تاریخ ۱۳۷۳/۰۵/۲۴ برای سرکوبی اشرار مسلح که آسایش را از مردم سلب کرده بودند در درگیری مردانه ای در دوراه کنگان جان خویش را در راهه خدمت به خلق خداوند نثار الله و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای شهر خشت در جوار همرزمان شهیدش آرام گرفت.

روحش شاد و یادش گرامی.

انتهای پیام /