با نثار خون پسرم، فرزند امام حسین (ع) را یاری کردم

نوید شاهد – مادر شهید «رحمت‌الله حاجی‌عیدی» نقل می‌کند: «وقتی پیکر رحمت‌الله را برای ما آوردند، با خودم گفتم: خدایا! از ما قبول کن. اگر ما در کربلا نبودیم که امام حسین (ع) را یاری کنیم اما خدا را شکر که با نثار جان عزیزان‌مان، فرزندش امام خمینی (ره) را در کربلای ایران یاری کردیم.» نوید شاهد سمنان در سالگرد ولادت، شما را به مطالعه خاطرات این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۰۳۲۵۳

دوشنبه - ۲۳ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 23 January

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید رحمت‌الله حاجی‌عیدی» پنجم فروردین‌ماه ۱۳۴۴ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش سلطانعلی و مادرش طوبی نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم مردادماه ۱۳۶۴ در قلموت بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش، به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

این خاطره به نقل از مادر شهید است که تقدیم حضورتان می‌شود.

آن روزها، روزگار به سختی می‌گذشت. همسرم و برادرهایش تعزیه‌خوان بودند. به شهرهای گرگان، نکا و یا اطراف آنها می‌رفتند و از این راه امرار معاش می‌کردیم. در طول سال مدت نه ماه همسرم نبود و فقط سه ماه پیش ما بود. همه مسئولیت زندگی روی دوش خودم بود. من به شهید خیلی علاقه داشتم و او هم نسبت به من علاقه عجیبی داشت. به پدرش هم خیلی احترام می‌گذاشت.

وقتی پیکر رحمت‌الله را برای ما آوردند، با خودم گفتم: «خدایا! از ما قبول کن. اگر ما در کربلا نبودیم که امام حسین (ع) را یاری کنیم اما خدا را شکر که با نثار جان عزیزان‌مان، فرزندش امام خمینی (ره) را در کربلای ایران یاری کردیم.»

برایم خیلی سخت و دردناک بود که پسری را که با هزار امید و آرزو بزرگش کرده بودیم تا عصای پیری‌مان گردد، حالا در اوج جوانی در آغوش خاک جای بگیرد اما از آنجا که خودش شهادت را آرزو داشت و قبل از خدمت سربازی‌اش هم چند بار داوطلبانه به جبهه رفته بود، راضی شدم به رضای خدا و از اینکه او به آرزویش رسیده خوشحال هستم.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی