جبهه دانشگاه انسان ساز

نوید شاهد - شهید صفر شمسی بودن در جبهه را برای انسان‌سازی مفید می‌دانست و می‌گفت: «نمی‌شود حال و هوای جبهه را درک کرده باشی و در سرت مبارزه با ظلم و دفاع از مظلوم نباشد.»

کد خبر: ۵۰۲۹۰۴

سه‌شنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 17 January

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید صفر شمسی اولین روز از مرداد سال 1345 در فریدون‌ شهر اصفهان و در خانواده‌ای مذهبی و متدین و با اصالت دیده به جهان هستی گشود. چشمش را که باز کرد برای تربیت او برنامه‌ها داشتند. او تحت مراقبت خاص پدر و مادرش قرار گرفت و از همان سال‌ها توانست برای دین و معرفت الهی‌اش بکوشد و کسب فیض کند.

سال‌ها به همین منوال سپری می‌شد و او با احکام آشنا شد. برایش از کربلا می‌گفتند، از رشادت‌های اصحاب امام حسین(ع) و دفاع از دین و ناموس را یادش دادند. دوران کودکی‌اش که تمام شد برای کسب علوم دانش راهی مدرسه شد و توانست خواندن و نوشتن را فرا بگیرد. شهید صفر شمسی در سن نه سالگی به علت از دست دادن پدر نزد عموی خود که پدر شهید بود، در شهرستان خرم‌آباد زندگی کرد. دارای یک خواهر و یک برادر بود. زندگی در خرم‌آباد را دوست داشت. عمویش هم مراقب حالشان بود و نمی‌گذاشت تا نبود پدر لحظه‌ای آن‌ها را ناراحت کند.

صفر زندگی را با کار پی گرفته بود و برای امرار معاش خانواده کار می‌کرد. او در نبود پدر حکم پدر خانواده را داشت. برای همین به ازدواج فکر نمی‌کرد و می‌گفت: باید اول به سربازی بروم و بعد اگر مشکلات اجازه داد به این مقوله هم فکر می‌کنم.

با شروع جنگ تحمیلی سن و سالی نداشت اما داوطلبانه ز طرف بسیج به جبهه رفت . زمان خدمتش که رسید به عنوان پاسدار وظیفه گردان تخریب در لشکر مهندسی رزمی 42 قدر سپاه به جبهه رفت تا سرانجام پس از حضوری فعال در جبهه در پنجم فروردین‌سال 1367 در منطقه‌ی شیخ صلح خرمال بر اثر عوامل شیمایی دشمن در عملیات والفجر ۱۰ شیمیایی و در حلبچه به شهادت رسید. پیکر مطهر شهید در طیب‌آباد خمین به خاک سپرده شد.

خاطره ای از مادر شهید:

قبل از سربازی داوطلبانه از طرف بسیج جبهه رفت و مجروح شد. بیست و پنج درصد جانبازی داشت و در گردان تخریب فعالیت می‌کرد. با وجود مجروحیتی که داشت برای دین و اسلام به میدان رفت و زحمت می‌کشید. دوست نداشت تا در بستر بمیرد و می‌گفت: از خدا خواسته‌ام تا مرا در دل میدان مبارزه با کفر به دیدار خویش ببرد. این حرف سربازان خمینی(ره) بود که در سرشان جز هوای جنگ با دشمن اسلام نبود و می‌خواستند تا زمینه‌ساز ظهور منجی باشند. بودن در جبهه را برای انسان‌سازی مفید می‌دانست و می‌گفت: نمی‌شود حال و هوای جبهه را درک کرده باشی و در سرت مبارزه با ظلم و دفاع از مظلوم نباشد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی