شهیدی که خود را وقف دیگران کرده بود!

نوید شاهد – برادر شهید «علی‌اکبر هاتفی» نقل می‌کند: «علی‌اکبر را صدا کردم و گفتم: داداش! بیا این چهارصد تومان حقوق این ماهت! حقوق ماه قبلتو که به عنوان هدیه ازدواج به من دادی! حقوق این ماهت رو قرار چی کار کنی؟ بدون معطلی جواب داد: باید بدم آبجی طوبی برای خودش جهیزیه بخره!» نوید شاهد سمنان در سالروز ولادت، در دو بخش خاطراتی از این شهید گرانقدر برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند که توجه شما را به بخش نخست این خاطرات جلب می‌کنیم.

کد خبر: ۵۰۲۵۹۱

يکشنبه - ۱۵ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 15 January

به گزارش نوید شاهد سمنان، شهید علی‌اکبر هاتفی ششم مهرماه ۱۳۴۵ در روستای بق از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش یدالله، آشپز بود و مادرش صدیقه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. کارگری می‏‌کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پانزدهم فروردین‌ماه ۱۳۶۲ با سمت تک‌‏تیرانداز در پاسگاه زید-شلمچه بر اثر اصابت ترکش، به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

این خاطره به نقل از برادر شهید است که تقدیم حضورتان می‌شود.

شهیدی که وقف در دیگران بود!
علی اکبر را صدا کردم و گفتم: «داداش! بیا این چهارصد تومان حقوق این ماهت!» لبخندی زد و تشکر کرد. گفتم: «ماشاالله، برای خودت استادکاری شدی! به فوت و فن کار کوره واردی و می‌تونی یه کوره رو به تنهایی اداره کنی!» جواب داد: «پیش شما شاگردی کردم.»

گفتم: «حقوق ماه قبلتو که به عنوان هدیه ازدواج به من دادی! حقوق این ماهت رو قرار چی کار کنی؟» بدون معطلی جواب داد: «باید بدم آبجی طوبی برای خودش جهیزیه بخره!» مونده بودم چی بگم! فقط زدم پشتش و گفتم: «خدا عوضت بده! عاقبت به خیر بشی!»

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی