شعری از عبدالحسین رحمتی

تمام بغض‌هایم را تکاندی

شعر «بغض» سروده «عبدالحسین رحمتی» بوده که تقدیم به جانبازان و جانثاران کرده است. در بخشی از شعر نوشته شده است: «اﮔﺮﭼﻪ لحظه‌های ﺁتش و خون، تو ﺑﺮ ﺑﺎﻻى نعش ﻣﻦ نماندی/ ولی در ﺑﺮزخ ﺳﺮخ ﮔﻠﻮیم، تمام ﺑﻐض‌هایم را تکاندی»

کد خبر: ۵۰۲۲۷۳

سه‌شنبه - ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 06 February

ﺑﻐﺾ

تو که ﻓﺼﻠﻰ به نام ﻋﺸﻖ خواندی

ﭼﺮا در کوﭼﻪهاى ﻋﻘﻞ ﻣﺎندی

*****
ﭼﺮا روى ﺿﺮیح ﭼﺸﻤﻬﺎیت

کبوترهای ﭼﺎهی را پراندی

*****
ﭼﻪ ﻣﻰﺷﺪ ﺑﺎ نگاهِ ﻣﻬﺮﺑﺎنی

ﻣﺮا در ﻗﺎب ﭼﺸﻤﺖ ﻣﻰنشاندی

*****
ﭼﻪ ﻣﻰﺷﺪ تا ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺷﻬﻴﺪان

تنِ ﺻﺪ پاره‌ام را می‌رساندی

*****
ﻣﺮا ﺷﺮم ﺣﻀﻮرت ﺳﻮختن ﺑﻮد

کجا خاکسترم را ﻣﻰفشاندی

*****
اﮔﺮﭼﻪ لحظه‌های ﺁتش و خون

تو ﺑﺮ ﺑﺎﻻى نعش ﻣﻦ نماندی

******
ولی در ﺑﺮزخ ﺳﺮخ ﮔﻠﻮیم

تمام ﺑﻐضهایم را تکاندی