پدر شهید «احسان رنجبر» به فرزند شهیدش پیوست

نوید شاهد - پدر گرانقدر شهید «احسان رنجبر» دیروز یکشنبه بیست و چهارم اسفندماه دار فانی را وداع گفت و پس از تحمل رنج بیماری به فرزند شهیدش پیوست.

کد خبر: ۵۰۱۷۲۰

دوشنبه - ۲۵ اسفند ۱۳۹۹ / 1399 25 December

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی به نقل از عصر اترک؛ عباس رنجبر پدر گرانقدر شهید احسان رنجبر دیروز دار فانی را وداع گفت و پس از تحمل رنج بیماری به فرزند شهیدش پیوست.

پیکر مطهر این پدر شهید ظهر دیروز یکشنبه بیست و چهارم اسفندماه  تشیع شد و پس از اقامه نماز در جوار مزار فرزند شهیدش به خاک سپرده شد.

ناگفته نماند شهید احسان رنجبر در سن 16 سالگی در سال 1366 در عملیات کربلای 5 در سلمانیه به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

در ادامه شمارا به خواندن قسمتی از وصیت‌نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌کنیم.

«و لا تحسبن‌الذین قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون»
(گمان نكنيد كساني كه درراه خدا كشته می‌شوند مرده‌اند، بلكه زنده‌اند و نزد خداي خويش روزي مي‌خورند.)
بار خدایا! اگر در هنگام ظهور امام عزيزم، مهدي (عج) منجي عالم بشريت بودم، مرا از ياران و اعوان او قرار بده وگرنه در حالي از قبر بيرونم بياور كه كفن به خود پيچيده و با شمشير بران و نيزه‌ي برهنه پاسخ‌گويان به نداي آن‌ رهنمون، در هر كوي و شهر و باديه به‌پیش مي‌روم و همراه او عالم را از پليدي‌ها پاك نمايم.
و اما مردم شهيدپرور بدانند كه شهادت در فرهنگ ما و در مذهب ما يك حادثه‌ي خونين و ناگوار نيست شهادت مرگي نيست كه دشمن ما بر مجاهد تحميل كند. شهادت، مرگ دلخواهي است كه مجاهد، با همه‌ي آگاهي و منطق و شعور و بيدار و بينايي خويش، انتخاب مي‌كند. امام حسين (علیه‌السلام) را نگاه كنيد. از شهر خويش بيرون مي‌آيد، زندگي‌اش را رها مي‌سازد و برمي‌خيزد تا بميرد، زيرا جز اين سلاحي براي مبارزه‌ي خويش و براي رسوا كردن دشمن و براي دريدن اين پرده‌ي فريبي كه بر قيافه‌ي كريه نظام حاكم زده‌اند، ندارد. براي آن‌که اگر نمي‌تواند دشمن را بشكند، لااقل به اين وسيله‌ او را رسوا كند. اگر نمي‌تواند قدرت حاكم را مغلوب سازد، آن را محكوم كند و براي این‌که در اندام مرده‌ي اين نسل، نسل دوم انقلاب محمد (ص) خون تازه‌ي حيات و جهاد را تزريق كند. او كه يك انسان تنهاي بي‌سلاح است و درعین‌حال، مسئول جهاد، جز مردن و جز انتخاب مرگ سرخ خويش سلاحي و چاره‌اي ندارد. «حسين بودن» به او مسئوليت جهاد بااین‌همه پليدي و قساوت را داده است و براي جهاد، جز «بودن خويش» هيچ ندارد.

منبع: عصر اترک