شعری از قدمعلی طوسی زاده اناری

جان ندارد قابلی تا من کنم قربان او، آن چه باشد تا که من قربانی جانان کنم

نوید شاهد - شعر «کی شود روزی که» سروده «قدمعلی طوسی زاده اناری» است که به خانواده اش تقدیم کرده است.

کد خبر: ۵۰۱۱۸۶

دوشنبه - ۰۲ فروردين ۱۴۰۰ / 1400 02 January

کی شود روزی که

کی شود روزی که من معشوقه را مهمان کنم                       خانه را از روی رنگینش نگارستان کنم

درد او جامانده اکنون در میان قلب من                                  با محبت های او من درد را درمان کنم

خود نمایم خاک راهش تا شود مهمان من                          بر قدومش این تن ناقابلم قربان کنم

جان ندارد قابلی تا من کنم قربان او                                           آن چه باشد تا که من قربانی جانان کنم

این کویر سوت و کور زندگی را پیش او                                      یک گلستان پر از نسرین و یا ریحان کنم

او سحاب است و اگر بر من نماید سایه اش                                  اشک شوقش را برای سایه اش باران کنم

یا بگریم آن چنان با دیدن چشمان من                                         نرگس مخمور چشمانش یقین گریان کنم

آنقدر ریزم به پایش اشک شوقم بی دریغ                        حاصل نامهربانی را به او حرمان کنم

غصه ها را شویم و دل را نمایم آینه                                     جمله غم ها را به خود من آن زمان نسیان کنم

کار دیگر چون نمی آید ز دست ناتوان                                         طوسی بیچاره گوید خویش را قربان کنم

منبع: کتاب غزل در حصار/جانباز قدمعلی طوسی زاده اناری/ ناشر: مرکز امور ایثارگران ناجا