خبر شهادت مرا شنیدید، خوشحال باشید

نوید شاهد - شهید "عباس رجبعلی" در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «اى برادران من! اگر خبر شهادت مرا شنیدید، خوشحال باشید و به درگاه خداى خود شکرگذار باشید ...»

کد خبر: ۵۰۱۰۴۸

يکشنبه - ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ / 1399 17 December

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید عباس رجبعلی، دوازدهم بهمن ۱۳۳۶ در روستای آقابابا از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش زهرا نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، بیست و یکم اسفند ۱۳۶۳ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید، مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش قرار دارد و برادرش محمدحسین نیز به شهادت رسیده است.

متن وصیت‌نامه شهید عباس رجبعلی:‌

پروردگارا! تو را سپاسگزارى مى‌کنم که ما را از ظلمت جهل و نادانى، بسوى نور و پاکى هدایت فرمودی. معشوق من! به تو پناه مى‌برم و تنها تو را مى‌پرستم و از تو یارى و کمک مى‌خواهم که در روز قیامت و آخرت، مرا یارى فرمایى.

اى انسان! آیا به فکر فردایت هستى؟ آیا مى‌دانی که فردا به کجا خواهی رفت؟ آیا تا به حال فکر کرده‌ای از کجا آمده‌ای و به کجا خواهی رفت؟ آیا تا به حال فکر کرده‌ای براى چه به این دنیا آمده‌ای و در این دنیا براى آخرت چه باید بکنی؟

اى انسان! آیا تا به حال براى گناهانت فکر و توجه کرده‌ای؟ اى انسان دوپا؛ اى اشرف مخلوقات! آیا به فکر فردایت هستى؟ اى انسان! آیا به آن دنیایت فکر مى کنى که چه بر سرت خواهد آمد؟ پروردگارا! به تو پناه مى‌آورم و از تو براى آخرتم کمک مى‌خواهم اى خداى بلند مرتبه که صاحب روز قیامت هستى و اى پروردگارى که در همه جا شاهد گناهان من هستى! من به تو پناه مى‌آورم.

حال اى برادران و خواهران! من چند کلمه سخن با شما دارم. اى برادران من! اگر خبر شهادت مرا شنیدید، خوشحال باشید و به درگاه خداى خود شکرگذار باشید. اى برادران! مرگ حق است و همه ما باید امروز یا فردا برویم؛ پس چه باکى از مرگ است؟!

اى خواهران و برادرانم! آیا مى‌دانید چه خوب است انسان در رختخواب نمیرد و بهتر است در جبهه حق علیه باطل بجنگد و در راه خدا شهید شود؟ پس کمی فکر کنید و ببینید که جاى شکرگزارى دارد یا نه؟ از برادرانم خواهش مى‌کنم جای ما دو تا برادر را خالى نگذارند.

و اما اى خواهرانم! من امیدوارم زینب‌وار و مثل کوه استوار باشید و اگر سر قبر من آمدید، به یاد آن شهیدانى گریه کنید که بعضى از آنها یا مادر و یا خواهر ندارند.

و اما همسر عزیزم! مى دانم که اگر خبر شهادت مرا بشنوى، کمى برایت مشکل است؛ اما به یاد اهل بیت حسین(ع) باش. امیدوارم در این دنیا و آن دنیا زندگى خوشى داشته باشی و فرزندمان را زینب‌وار تربیت و خوب از او مراقبت کنی که در آینده از خون شهیدان خوب پاسدارى کند.

و اگر فرزند من بزرگ شد، سلام مرا به او برسان و بگو: پدر شما در راه خدا جنگید و در راه خدا شهید شد؛ کاملاً او را آگاه کن که پدرت براى چه رفت و براى چه کشته شد.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین