شهید اردشیر غریب طاقانکی؛

باید پیام شهدا را به گوش مردم برسانیم

نوید شاهد - شهید «اردشیر غریب طاقانکی» فرمانده یگان دریایی "لشگر ۸ نجف اشرف" است که در عملیات کربلای 4 به شهادت رسید. او در بخشی از وصیت نامه خود می نگارد: «و من کوچکتر از آن هستم که بتوانم براى کسى پیام دهم ولى ما رسالت و مسئولیتى بر گردن داریم و باید آن رسالت و پیام خون شهدا را به گوش مردم برسانیم و سخن آنها را بگوییم.»

کد خبر: ۵۰۰۴۲۹

شنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ / 1399 09 December

به گزارش نوید شاهد چهارمحال و بختیاری؛ شهید اردشیر غریب طاقانکی، اول اردیبهشت۱۳۴۲ در روستای قلعه تک از توابع شهرستان کیار به دنیا آمد. پدرش صفر کشاورز بود و مادرش مهری نام داشت. تا سوم متوسطه در رشته علوم تجربی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پنجم دی ۱۳۶۵با سمت فرمانده یگان دریایی لشگر۸ نجف اشرف در عملیات کربلای ۴ بر اثر اصابت ترکش به گردن و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

وصیت نامه شهید اردشیر غریب طاقانکی

بسم الله الرحمن الرحیم

وَلا تَقولوا لِمَن یُقتَلُ فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتٌ ۚ بَل أَحیاءٌ وَلٰکِن لا تَشعُرونَ ﴿سوره بقره، آیه ۱۵۴﴾
و کسانى را که در راه خدا کشته مى شوند مرده نخوانید، بلکه زنده اند ولى شما در نمى یابید.

به نام الله و به نام کسى که این هستى و زمین و آسمان را آفرید و به نام کسى که ما را از مشتى خاک آفرید و از روح خود برآن دمید و به نام آنکه ما را از نیستى به هستى آورده و به نام خداوند صالحین و شهدا و صدیقین و به نام خداوند رب العالمین جل و جلاله سخن خود را شروع می‌کنم.
با عرض سلام به یگانه منجى عالم بشریت آقا امام زمان (عج) و نائب برحقش امام امت و با سلام بر خانواده هاى شهدا، اسرا و مفقودین این جنگ‌تحمیلى و من کوچکتر از آن هستم که بتوانم براى کسى پیام بدهم ولى ما رسالتى و مسئولیتى بر گردن داریم و باید آن رسالت و پیام خون شهدا را بر گوش مردم برسانیم وسخن آن‌ها را بگوییم و ما از خودمان چیزى نداریم.

آرى پدرم و مادرم و برادران و خواهران مهربانم همیشه شهداى اسلام از اول تاریخ تاکنون حرفشان لا اله الا الله حرف خدا بود و فقط به جرم اینکه مى خواستند بگویند که ما فقط خدا را آفریدگار هستى و جهان می‌دانیم و همه چیز از آن اوست و براى اجراى حکم قوانین الهى مى جنگیم و این همه امر خداست که مى فرماید با کفار و مشرکین که بر علیه مسلمانان و یا سرزمین آن‌ها تجاوز کردند دفاع کنید و آن‌ها را قطعه قطعه کنید تا اینکه تسلیم شوند و ما تکلیفمان را باید انجام دهیم تا بتوانیم حکم خداوند عزوجل را و فرمان ائمه علیهم السلام را جامع عمل بپوشانیم. انشاءالله و هر کس چنین شد در دو عالم رستگار می‌باشد. چند کلمه با همشهریان و اقوام و دوستان و آشنایان خود متذکر می‌شوم.
یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا ما لَکُمْ إِذا قیلَ لَکُمُ انْفِرُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَی الْأَرْضِ أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاةِ الدُّنْیا مِنَ الْآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلیلٌ (قران کریم سوره توبه آیه ۳۸)

اى کسانى که ایمان آوردید علت (جهت) چیست که، چون به شما امر شد که براى جهاد در راه دین بى درنگ آماده شوید، چون بارگرانى به خاک زمین دل بسته اید آیا راضى به زندگى دنیا عوض حیات ابدى آخرت شدید در صورتى که متاع دنیا در برابر عالم آخرت اندک و ناچیز است.

پس اى پدر و مادر، خواهر و برادر ما که به یکتاى خدا و روز قیامت ایمان داریم باید از این سخن خدا نتیجه بگیریم که این دنیا وسیله است براى آخرت، همانطور پیامبر اسلام (ص) فرمود: «الدنیا مزرعه الاخره» دنیا مثل یک مزرعه است براى محل کشت، و آخرت محل برداشت. پس کمى به خود بیایید و فکر آخرت خود باشید پیش روى پیامبر اسلام و ائمه علیه السلام رو سفید باشیم. انشاءالله مگر نه این است که همه ما باید از این دنیا برویم پس چه بهتر است که با افتخار و پیروزى، که آنچه که امامان ما آرزو مى کردند که در راه خدا شهید شوند را نصیب ما گردد و این همه ۲۰سال ۵۰سال یا ۱۰۰سال نتیجه مرگ است اگر این دنیا خوب بود پیامبر و امامان ما مى ماندند و زندگى مى کردند؛ پس ما هم باید کوله پشتى خود را آماده سفر کنیم و بسوى هستى و آفریننده جهان برویم.

پدرم و مادرم و برادرانم من راه و هدف خود را پیدا کرده‌ام و هدف و مقصدم و همه چیزم را براى رضاى خدا مى گذارم و کار می‌کنم و به امر خدا عمل می‌کنم، ولى بدانید که هر کسى درباره ما هر چه می‌خواهد بگوید که چرا به جبهه آمد یا براى چه در جبهه ماند و حرف هایى از این قبیل شما ناراحت نباشید که شما همه فرزند و امانت خود را خوب پرورش دادید و در راه صحیح داده و خداوند انشاءالله این امانت را قبول کند و در آخرت از همه شما به خصوص پدر بزرگوارم و مادر مهربانم و برادران ارجمندم و خواهران دلسوزم و دایى هاى مهربانم و اقوام و آشنایان و با کسانى که مدتى در منطقه بودیم حلالیت می‌طلبم و بدى هاى ما را بخوبى خودتان ببخشید. انشاءالله به امید پیروزى حق برباطل

التماس دعا

من الله التوفیق و علیه التکلان اردشیر غریب

۱۳۶۵/۹/۱۰

منابع:

دایرة المعارف فرهنگ اعلام شهدای استان چهارمحال و بختیاری

پرونده فرهنگی شهدا، اداره اسناد و انتشارات بنیاد شهید استان چهارمحال و بختیاری