«فاطمه قادری» همسر شهید «علی نیسیانی»:

ارادت به حضرت علی (ع) شهید را ساکن قبرستان وادی السلام نجف کرد

نوید شاهد- شهید «علی نیسیانی» از نخستین شهدای مدافع حرم است که سال 1383 در خاک کربلا به مقام رفیع شهادت می رسد و پیکر پاک و مطهرش در قبرستان وادی السلام شهر نجف آرمیده است. همزمان با ولادت با سعادت حضرت علی (ع) با «فاطمه قادری» همسر شهید «علی نیسیانی» گفت و گو کردیم که در ادامه می خوانید.

کد خبر: ۵۰۰۳۲۴

چهارشنبه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۹ / 1399 06 December

شهادت در راه دفاع از حرم امام حسین (ع)

شهید نیسیانی زاده شهر کاظمین عراق بود و در سال 1351 همراه با خانواده برای زندگی به ایران آمد. او کارگر ساده مغازه کبابی بود و از این طریق برای زن و فرزندانش نان حلال در می آورد. «فاطمه قادری» همسر شهید «علی نیسیانی» در گفت و گو با خبرنگار نوید شاهد از سفر به کربلا در سال 1383 تعریف کرد: همیشه دوست داشت به سفر کربلا مشرف شود که سال 83 توفیق این سفر نورانی نصیبش شد. من هم خیلی دوست داشتم که به سفر کربلا بروم اما با 5 فرزند کوچک کار سختی بود. همسرم خیلی اصرار کرد و حتی برادر، پدر و مادرم را واسطه قرار داد. در نهایت اصرارهای همسرم به نتیجه رسید و راهی این سفر نورانی شدیم. خوب به یاد دارم که همسرم شور و شوق عجیبی داشت تا هر چه زودتر به کربلا برسد و حرم حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و حضرت ابوالفضل (ع) را زیارت کند.

خبر اهانت به حرم اهل بیت (علیهم السلام) آرام و قرار از او گرفت

قادری در ادامه صحبت هایش با بیان اینکه همسرم بر زبان عربی مسلط بود، تعریف کرد: همسرم متولد عراق بود و چند سالی در آنجا زندگی کرد که همین موضوع باعث شده بود تا به زبان عربی به خوبی مسلط باشد. حضور ما در شهر کربلا مصادف شده بود با حمله و اهانت آمریکایی ها به آستان های مقدس اهل بیت (علیهم السلام) در شهرهای مختلف عراق که شنیدن خبر این اتفاقات او را خیلی به هم ریخت. مدام در این فکر بود که کاری کند و دست روی دست نگذارد. تصمیم گرفت کربلا بماند و من را همراه برادرم راهی ایران کرد. او تصمیم داشت برای دفاع از حرم اهل بیت (علیهم السلام) در عراق بماند اما چیزی به من نگفته بود.

گفت و گو به این جا که رسید، بغض سنگینی که در گلوی همسر شهید نشسته بود، بالاخره شکست و با صدایی لرزان به حرف هایش ادامه داد: حس غریبی داشتم که تا نظیر آن را تجربه نکرده بودم. انگار که می دانستم دیگر او را نمی بینم. همان موقع هم با چشم های گریان از همسرم خداحافظی کردم. همسرم لبخند می زد و از من می خواست بیتابی نکنم.

خبر شهادت همسرم دنیا را روی سرم آوار کرد

قادری با اشاره به اینکه همسرش از عراق با او و فرزندانش در تماس بوده به حرف هایش ادامه داد: در جواب ابراز نگرانی ما برای سلامتی اش و همچنین دلتنگی برای دیدار مجدد او مدام می گفت: «همه چیز خوب است و اوضاع را مهیا می کنم که تا شما هم به اینجا بیایید.»

دوباره اشک از چشمان همسر شهید سرازیر شد: شماره غریبه ای با خانه مان تماس گرفت که از همرزمان همسرم در عراق بود. اصرار داشت با برادرم صحبت کند و شماره شخصی اش را به او دادم. همسرم وصیت کرده بود که خبر شهادتش را به برادرم بدهند و همین اتفاق افتاد. وقتی خبر شهادت همسرم را شنیدم حال عجیبی داشتم انگار که دنیا روی آوار شده است.

شهادت در راه دفاع از حرم امام حسین (ع)

همسر شهید درباره نحوه شهادت شهید نیسیانی گفت: شهید نیسیانی همراه با گروهی از مدافعان حرم در نبردی نابرابر از صبح تا بعد از ظهر از ورود تانک های متجاوزان آمریکایی به محدوده ی حرم امام حسین (ع) جلوگیری می کند و پس از عقب راندن دشمن، برای ادای نماز و استراحت به یک مسجد می رود؛ نماز را که می خواندند، همه اعضای گروه از فرط خستگی می خوابند! اما این شهید بزرگوار که گویی بی قرار ملاقات با اربابش بوده، آرام و قرار نداشته و به سایرین می گوید: من احساس خوبی ندارم! احساس می کنم دشمن دارد به ما نزدیک می شود. از مسجد بیرون می آید تا آن اطراف را مراقب کند. در همان لحظه متوجه تانکی می شود که به سمت مسجد می آید. به داخل مسجد برگشته و پس از مسلح کردن سلاح بیرون می رود. آر پی جی اش را به سمت تانک نشانه می گیرد اما شلیک او و گلوله تانک همزمان می شود و در نهایت به شهادت می رسد.

شهید نیسیانی در وادی السلام آرمیده است

پیکر مطهر شهید نیسیانی در قبرستان وادی السلام شهر نجف به خاک سپرده شده است. همسر شهید تعریف کرد: قبر نمادینی در قطعه مدافعان حرم شهر اصفهان به نام همسرم قرار دارد. همراه با فرزندانم به آنجا می رویم و به یاد شهید سنگ مزارش را می شوییم. با شناختی که از شهید دارم می دانم از اینکه در قبرستان وادی السلام دفن شده راضی است.

شهید، زبانزد خوبی ها بود

قادری، همسرش را زبانزد خوبی ها توصیف کرد و در ادامه حرف هایش گفت: شهید همیشه به گونه ای رفتار می کرد که دل من و فرزندانش شاد شود. همه هم و غم او در این بود که نان حلال برای زن و فرزندش در بیاورد. همسرم خیلی دقت می کرد تا فرزندانش را به گونه ای تربیت کند که مطابق خواسته اهل بیت (علیهم السلام) باشند. روز پدر که می شود جای خالی او در خانه بیشتر از همیشه احساس می شود. هیچ خاطره بدی از او ندارم و آرزو می کنم در آن دنیا با حضرت علی (ع) محضور باشد.

ارادت به حضرت علی (ع) او را ساکن قبرستان وادی السلام کرد

قادری درباره ارادت شهید نیسیانی به اهل بیت (علیهم السلام) گفت: شهید به اهل بیت (علیهم السلام) علاقه بسیاری داشت. شادی همسرم در ولادت ها و ناراحتی اش در شهادت های اهل بیت (علیهم السلام) گواهی بر این مدعاست. محرم که می شد حال و هوای عجیبی داشت انگار که از زمانه جدا شده و وقتی برای اباعبدالله الحسین (ع) اشک می ریخت از عمق وجودش بود.

گفت و گو از رضا افراسیابی