جایزه‌ای که خدا در کودکی به شهید "نجفی" داد

نوید شاهد – پدر شهید "قنبرعلی نجفی" نقل می‌کند: «تا می‌دید آستینم را برای وضو بالا زده‌ام، او هم کنارم حاضر می‌شد. خیلی کوچک بود. نماز بلد نبود اما همراهم حرکات نماز را انجام می‌داد. بعد از نماز او را می‌بوسیدم و می‌گفتم: پسرم! فرشته‌ها برات ثواب نوشتن و خدا هم بهت جایزه می‌ده!» نوید شاهد سمنان در سالروز ولادت، شما را به مطالعه زندگی این شهید گران‌قدر دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۰۰۲۹۳

شنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ / 1399 09 December

به گزارش نوید شاهد سمنان، شهید قنبرعلی نجفی فرزند عباسعلی، نهم اسفندماه ۱۳۴۱ در دامغان متولد شد. او تا سوم راهنمایی درس خواند و بعد از آن شاگرد یک صافکاری شد. به این شغل علاقه داشت.

برات شهادت؛ جایزه‌ای که خدا در کودکی به او داد
پدر شهید نقل می‌کند: «تا می‌دید آستینم را برای وضو بالا زده‌ام، او هم کنارم حاضر می‌شد. خیلی کوچک بود. نماز بلد نبود اما همراهم حرکات نماز را انجام می‌داد. بعد از نماز او را می‌بوسیدم و می‌گفتم: «پسرم! فرشته‌ها برات ثواب نوشتن و خدا هم بهت جایزه می‌ده!» هنوز سجاده پهن بود که با زبان شیرین کودکانه‌اش می‌گفت: «بابا! دوباره کِی نماز می‌خونیم؟» می‌گفتم: «باید صبر کنی تا غروب بشه و صدای اذان رو بشنویم.» او منتظر می‌ماند تا باز هم از خدا جایزه بگیرد.

گاهی اوقات همراه پدر به بنایی می‌رفت تا کمکش کند. او با دختر همسایه‌شان ازدواج کرد و ثمره زندگی‌شان یک فرزند پسر است. قنبرعلی بعد از ازدواج در بانک ملی استخدام شد. وقتی دید دشمن به خاک ایران حمله کرده، مثل بسیاری از جوانان آن روز رفتن به جبهه را به زندگی و علایقش ترجیح داد. از طریق بسیج به جبهه اعزام شد و به مدت نود و شش روز در آنجا به عنوان معاون دسته پیاده حضور داشت.

سرانجام چهارم دی‌ماه ۱۳۶۵ در شلمچه، عملیات کربلای چهار به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از تشییع در گلزار شهدای دامغان به خاک سپرده شد.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی

حالا بساط عاشقی جوره، مروری بر خاطرات شهید نجفی

می‌روم تا خط سرخ شهادت را رنگین کنم، مروری بر وصیت شهید نجفی