دل‌نوشته عاشقانه شهید «حیدرنژاد»| محرم راز

نوید شاهد - به مناسبت سالروز ولادت شهید «محمدرضا حیدرنژاد»، قسمت دوم دل‌نوشته عاشقانه این شهید گرانقدر با عنوان «محرم راز» تقدیم مخاطبان نوید شاهد می‌شود.

کد خبر: ۴۹۹۷۸۸

پنجشنبه - ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 30 November

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید محمدرضا حیدرنژاد، یادگار «عباس» و «خدیجه» سی‌ام بهمن ماه سال 1347 در شهرستان تهران به دنیا آمد. وی تا دوم متوسطه درس خواند. مدتی در بسیج خدمت می کرد و سپس به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر پنجم مرداد ماه سال 1367 در اسلام آباد غرب توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر به شهادت رسید. مزار وی در بهشت زهرای زادگاهش واقع است.

«محرم راز»

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد ***  تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

عجب است اگر توانم که سفر کنم ز دستت ***  به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

ز محبت نخواهم که سفر کنم ز دستت  *** که محّب صادقان است که پاکباز باشد

به گرشمه عنایت نگهِ به سوی ما کن *** که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد

سختی که نیست طاقت کز خویشتن بپوشم *** به کدام دوست گویم که محرم راز باشد

چه نماز باشد آنرا که تو در خیال باشی ***  تو نمی گذاری که مرا نماز باشد

نه چنین حساب کردم چو تو دوست می گرفتم ***  که ثنا و حمد گوئیم جفا و ناز باشد

دگرش چو باز بینی غم دل نگویی سعدی *** که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

قدمی که بر گرفتی به وفا  و عهد یاران *** اگر از بلا نترسی قدم مجاز باشد.

دلی آشفته و پژمرده دارم ***  به دنیا دلبری گم کرده دارم

کتاب عشق اوهر شب می خوانم  ***   هنوز هم دفتری ناخوانده دارم

ز حد بگذشت مشتاقی صبر اندر غمت ما را *** به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را

تو مهتاب نسیم آشنایی ***  دلم در سینه می لرزد کجایی

ترا چون آرزوها دوست دارم *** چنان تصویر رویای طلایی

به عقیده من قلبهای جوان و عاشق همیشه در پرواز نه در خواب و رویا در بیداری آنها فانوس بدست در جستجوی آفتاب گرمی بخش عشق جاری هستند و فاصله راه را با بزرگ کردن حجم قلبشان پر می کنند.

تو ای خوب ***  توای مطلوب ***  تو ای لحظه طلوع شادیها

ای شکوه شکفتن اقامتها *** در چشمانت *** در نگاه مهربانت

قصه عشق نهفته است *** در کلامت *** بر لبانت

واژه عشق شکفته است ***  تو ای دمساز *** تو ای همراز

تو از کجا آمده ای ***  که بهانه دل منی *** تو از کجا آمده ایی

که باور منی  *** تو از کجا آمده ای

ای دوست بیا غم فردا نخوریم *** وین یکدم عمر را غنیمت شماریم