خاطره/ نمیتوانم در خانه بمانم

نوید شاهد- برادر شهید "خیرالله جنت شعار" خاطره ای را از ایشان نقل می کند که بیانگر علاقه این شهید بزرگوار به حضور در جبهه های حق علیه باطل بود. نوید شاهد خوزستان شما را به مطالعه بخشی از این خاطرات دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۹۷۱۰

چهارشنبه - ۲۹ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 29 November

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید خیرالله جنت شعار پانزدهم تير1337 ، در شهرستان بهبهان به دنيا آمد. پدرش فرج الله، فروشنده بود و مادرش خورشيد نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربي درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. بيست و سوم تير 1361 ، با سمت فرمانده گردان رعد در كوشك بر اثر اصابت گلوله به سينه، شهيد شد. مزار او در گلزار شهداي زادگاهش قرار دارد.

متن خاطره:

در فروردین ماه سال ۱۳۶۰ در یکی از حملات گسترده در جبهه شوش از ناحیه مچ پا ترکش خورده بود و با پای گچ گرفته به بهبهان برگشت. بایستی مدتی استراحت کند ولی چند روزی نگذشته بود که دیدم با اره آهنی مشغول بریدن گچ پایش است علت را پرسیدم پاسخ داد:«من نمی توانم ببینم که دوستان رزمنده ام به جبهه می روند و من در خانه باشم و فردای آن روز با کاروان رزمندگان راهی جبهه‌های حق شد.»

بیماری مادر و بعد از آن عروسی برادرش مانع اعزامش شد و گفت:«من مسئولیت گردان را به عهده دارم و باید در کنار برادران رزمنده باشم.»

در عملیات رمضان بود که پس از حماسه های فراوان و در حالی که گردان را رهبری می کرد با شلیک گلوله کالیبر ۷۵ دشمن متجاوز به خاک افتاد آهسته آهسته شهادتین گفت:«برادران با دیدن این صحنه اطراف او را گرفتند ولی او به آنها دستور داد که عملیات را ادامه دهند.»

فرمانده شهید خیرالله جنت شعار بود که در یکی از دست نوشته هایش نوشته بود:«خدایا به ما پرواز را بیاموز تا مرغ دست آموز نشویم و از نور خویش و مکتب درمان بیفروز تا در سرمای بی خبری نمانیم.»