شهيد انقلاب عبدالله ايزدى؛

روحيه ظلم ستيز و بى عدالتى رژيم شاهنشاهى، او را با مخالفين نظام مرتبط ساخت

نويد شاهد – "عبدالله" با ديدن روحيه ظلم ستيز و نگرشى انتقادى به رژيم حاكم و بى عدالتى هايش، او را با مخالفين نظام مرتبط ساخت. گزيده زندگينامه اين شهيد انقلاب را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.

کد خبر: ۴۹۸۷۹۲

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 19 November

به گزارش نويد شاهد مازندران، عبدالله ايزدى پنجم مرداد 1332 در روستاى ناتل كنار شهرستان نور به دنيا آمد. پدرش مرتضى كشاورزى مى كرد و مادرش خورشيد نام داشت. دوران كودكى اش را در دامان پر مهر پدر و مادرى مومن و پرهيزگار سپرى نمود.

در شش سالگى به دبستان رفت، اما به خاطر محدويت امكانات مالى فقط تا پايان دوره ابتدايى به تحصيل ادامه داد و براى فعاليت هاى اقتصادى و اشتغال به كار، زادگاهش را ترك و به تهران مهاجرت كرد و در شركتى خصوصى مشغول به كار گرديد.

پس از اشتغال به كار فرصت ادامه تحصيل برايش فراهم گرديد و توفيق يافت تحصيلاتش را تا سال سوم متوسطه ادامه دهد.

از همان دوران كودكى، با تاثير پذيري از تعليم و تربيت والدينش، ميان او و قرآن و اهل بيت و نماز و روزه، انس برقرار گرديده بود.

در سال 1357 ازدواج كرد و صاحب يك فرزند پسر شد. چندى از ازدواجش نگذشته بود كه انقلاب اسلامى و راهپيمايى هاى مردم غيور و مسلمان آغاز گشت.

روحيه ظلم ستيز و نگرشى انتقادى به رژيم حاكم و بى عدالتى هايش داشت كه او را با مخالفين نظام مرتبط ساخت.

همزمان با اعتراضات علنى مردم مسلمان، او نيز در اين مبارزات شركت جست و خودش را وقف اين امر مقدس نمود.
عاشق حضرت امام بود و اعتقاد داشت همگى بايد براى پيروزى انقلاب از فرمان هاى آن حضرت عاشقانه تاسى نمايند.

سرانجام عبدالله در تظاهرات و جنگ و گريزى كه در تاريخ بيست و يكم بهمن ماه سال 1357، در منطقه ى باغ شاه تهران انجام يافته بود، راس ساعت 4 بعدازظهر، بر اثر اصابت گلوله ى مزدوران گارد رژيم پهلوى، روح اش به ملكوت اعلا پيوست و به زمره ى شهداى تاريخ اسلام قرار گرفت.

منبع: كتاب شهداى فجر مازندران/

انتهاى پيام/