لبخند همیشگی "محسن" همه را مجذوب خودش می‌کرد

نوید شاهد - همرزم شهید «محسن مشهدی علی‌بابا» روایت می‌کند: «او با لبخند همیشگی‌اش ملائکه مقرب خدا را ملاقات کرد و در فراقش، مردم مثل ابر بهار گریستند. بسیار باهوش، منظم و منضبط بود. در پوشش اونیفرم سپاه، بسیار تمیز و شیک بود و حقیقتا لباس سبز سپاه بر اندام رعنایش چه آراسته بود»

کد خبر: ۴۹۸۷۹۰

شنبه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 18 November

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید محسن مشهدی‌علی‌بابا، یادگار «حسینعلی» و «احترام » دوازدهم دی ماه سال 1338 در شهرستان دماوند چشم به جهان گشود. وی تا سوم متوسطه در رشته آمار درس خواند. سال 1361 ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد و سپس به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر یازدهم بهمن ماه سال 1365 با سمت فرمانده در پاسگاه زید عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و یکم تیر ماه سال 1378 پس از تفحص در حسینیه روح افزای زادگاهش به خاک سپرده شد.

خاطراتی از همرزم شهید

اولین ویژگی شهید که در یاد و خاطره ها ماندگار شده احترام عجیب و بسیار خوب شهید نسبت به والدین خود بود. او هم مثل سایر شهدا، اهل رعایت محرمات و انجام واجبات بود و بسیار در امر تهجد و نماز شب مقید بود. خلق خوش بود و لبخند دائمی بر لب داشت با دوستان و همکاران و اهالی محل و چقدر این اخلاق موجب جذب افراد می‌شد.

مصداق بارز این مطلب بود: وقتی که به دنیا می آیی جمعی به تو خندان و تو گریان باشی، کاری بنما که که وقت جان دادن، جمعی به تو گریان و تو خندان باشی.

او با لبخند همیشگی‌اش ملائکه مقرب خدا را ملاقات کرد و در فراقش، مردم مثل ابر بهار گریستند. بسیار باهوش، منظم و منضبط بود. در پوشش اونیفرم سپاه، بسیار تمیز و شیک بود و حقیقتا لباس سبز سپاه بر اندام رعنایش چه آراسته بود. به دلیل همان خلق و خوی مثال زدنی فردی، محل مراجعه مردم برای مشکلات و راهنمایی و کارهای عام المنفعه بود. در پاسداری از ارزشهای ویژه مانند ولایت پذیری، رهبری، دفاع از انقلاب و حمایت از محرومین جامعه در بین همسالانش جلودار بود.