شهیدی که زیر علم امام حسین (ع) به شهادت رسید!

نوید شاهد - دوست شهید "احمد اختری" نقل می‌کند: «شب دهم محرم، احمد غسل شهادت کرد و به حسینیه محله امام رفت. در همان زمان پلیس‌ها، وارد جمعیت عزادار شدند و شروع به تیراندازی کردند. احمد با عصبانیت گفت: «امروز حرمت داره، روز سیدالشهداست و شما یزیدیان زمان اگه از امام حسین (ع) شرم ندارید، بزنید.» یکی از پلیس‌ها، تفنگ را به سمت قلب احمد نشانه رفت و شلیک کرد.» نوید شاهد سمنان به مناسبت دهه فجر، شما را به مطالعه خاطرات این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۸۵۱۱

شنبه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 18 November

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید احمد اختری بيست و نهم شهريورماه ۱۳۳۹ در شهرستان دامغان چشم به جهان گشود. پدرش حبيب‌الله، خواربار فروش بود و مادرش سكينه نام داشت. دانش‌‏آموز چهارم متوسطه بود. سی‌ام آذرماه ۱۳۵۷ در زادگاهش هنگام تظاهرات عليه رژيم شاهنشاهی، بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پيكرش را در گلزار شهدای همان شهرستان به خاک سپردند.

این خاطره به نقل از دوست شهید است که تقدیم حضورتان می‌شود.

شهیدی که زیر علم امام حسین (ع) به شهادت رسید
سال ۱۳۵۷ شب دهم محرم، احمد غسل شهادت کرد و به حسینیه محله امام رفت. مردم در آنجا جمع شده بودند تا برای فردا، یازدهم محرم، برنامه‌ریزی کنند. قرار شد زمان آوردن نخل که نشانه تابوت امام حسین (ع) است، همه مراقب باشند تا افراد بیگانه و حکومت، زیر آن را نگیرند. روز یازده محرم فرا رسید و ما دور نخل را گرفتیم تا رسیدیم به میدان امام. از طرف بانک ملت، جمعیت زیادی آمده بودند تا نخل را از ما بگیرند و در عزاداری اختلال ایجاد کنند.

درگیری از همان زمان شروع شد ولی ما نخل را حفظ کردیم و آرام آرام به سمت بکیر‌ابن‌اعین حرکت کردیم. در همان زمان مامورها، وارد جمعیت عزادار شدند و شروع به تیراندازی کردند. ما در حال حرکت به سمت بکیر بودیم که چند مامور به سمت ما آمدند و تفنگ‌های‌شان را به سمت ما گرفتند. حاج‌آقا سیدمحمود ترابی و آقای شمسی‌پور که همراه جمعیت بودند، جلو آمدند و مردم هم دور آنها را گرفتند.

سرگرد نسیم؛ رئیس شهربانی وقتی که دید وضعیت خراب است دستور داد تا تفنگ‌ها را کنار بگذارند و خود مشغول صحبت با آقایان ترابی و شمسی‌پور شد. من و احمد، نخل را به مردم سپردیم و طوق را برداشتیم و حرکت کردیم. نزدیکی‌های بکیر‌ابن‌اعین، یکی از مامورین جلوی ما را گرفت و به احمد گفت: «به خونه‌ات برگرد.»

احمد با جسارت خاصی گفت: «خونه ما همین سمته، اگه شما بذارید.» مامور عصبانی شد و با سر تفنگ به زیر طوق زد و آن را وسط خیابان پرت کرد. احمد با عصبانیت، گفت: «امروز حرمت داره، روز سیدالشهداست و شما یزیدیان زمان اگر از امام حسین (ع) شرم ندارید، بزنید.» یکی از مامورین، تفنگ را به سمت قلب احمد نشانه رفت و شلیک کرد. احمد به زمین افتاد و من هم فرار کردم.

آن روز احمد زیر علم امام حسین (ع) به شهادت رسید و این افتخاری شد برای او و دوستدارانش که به خاطر داشتن چنین دوستی به خود ببالند.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی

شهیدی که شهادت مولایش حسین را تاب نیاورد