زندگینامه بانوی مبارز و اولین شهید زن انقلاب

نوید شاهد - زنان همانند مردان در پیروزی انقلاب موثر بودند. برای نخستین بار گروهی از زنان در مشهد به کف خیابان آمدند و تظاهرات کردند. در خیزش هفدهم شهریور 1357 نقش مؤثر زنان همانند مردان بود؛ در این روز زنان ایرانی دوشادوش مردان حضور مؤثری را به نمایش گذاشتند و در جریان وقایع میدان ژاله، اولین شهید خود در دوران انقلاب، «محبوبه دانش آشتیانی » را تقدیم کردند. محبوبه دانش آشتیانی زن مبارزی بود که، مهر تأییدی بر حماسه زنان این مرز و بوم به شمار میرود.

کد خبر: ۴۹۸۳۷۹

سه‌شنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 21 November

محبوبه؛ از تولد تا دبیرستان

محبوبه در بهمن سال 1340 در خانواده ای مذهبی در تهران به دنیا آمد و در سایه حمایت پدر و مادر پرورش یافت. پدرش غلامرضا دانش آشتیانی، روحانی فرهیخته و متعهدی بود که به تربیت اسلامی فرزندانش اهمیت میداد و با کسانی چون شهید مطهری، شهید بهشتی، شهید مفتح و شهید باهنر رفت و آمد داشت. بدین ترتیب محیط خانواده او، افق های روشنی را برای بالندگی فکری و روحی محبوبه خردسال فراهم کرد. محبوبه در مدرسه مذهبی- رفاه درس خواند؛ مدرس های که در سال 1348 ، به اهتمام مبارزانی چون شهید رجایی، شهید باهنر، اکبر هاشمی رفسنجانی و تحت حمایت مؤسسه خیریه رفاه و تعاون تأسیس شده بود.

بدین ترتیب محبوبه در مدرسه رفاه تحت تعلیم معلمان مبارز قرار گرفت و آموزش خانواده و مدرسه، پایه های اعتقادی و مبارزاتی او را مستحکم کرد. محبوبه علاوه بر قرآن و نهج البلاغه، کتابهایی که درباره مسائل سیاسی و مبارزاتی نوشته می شدند، آثار دکتر شریعتی و شهید مطهری را نیز مطالعه می کرد.

برای یافتن پاسخ سؤالاتش با شهید مفتح بحث می کرد و تا به جواب نمیرسید، دست برنمیداشت. مطالعه باعث شد که محبوبه از نظر فکری فراتر از همسالان خود بیندیشد. یکی از همکلاسی هایش دراین باره میگوید: همه کارهایی که ما تازه در دبیرستان شروع میکردیم، او در سالهای راهنمایی انجام داده بود.

محبوبه در سال اول دبیرستان همزمان با تحصیل، فعالیتهای سیاسی و اجتماعی خود را به شکل منسجم آغاز کرد.

جمعه سیاه؛

صبح روز 17 شهریور 1357 ، دولت تصمیم گرفت در تهران و یازده شهر دیگر به مدت 6 ماه حکومت نظامی اعلام کند، اما تظاهرکنندگان بی اعتنا به اخطارهای فرمانده نیروهای نظامی در صف های فشرده به طرف میدان ژاله رفتند و در آنجا تجمع کردند. محبوبه نیز در میان تظاهرکنندگان بود. او که غسل شهادت کرده بود و سلاحهای سنگین مأموران امنیتی بر پشت بام خانه های اطراف میدان را می دید، تردید نکرد و خود را به ضلع شمالی میدان که محل تجمع زنان بود، رساند. دیری نگذشت که صدای گلوله و فریاد همه جا را گرفت و عده زیادی از تظاهرکنندگان در خون خود غلتیدند و به شهادت رسیدند. محبوبه بنر استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی را با خود حمل می کرد و شعار می داد که ناگهان گلوله، قلبش را شکافت؛ بر زمین افتاد؛ به ابدیت پیوست و نامش ماندگار شد.

منبع: ماهنامه شاهد یاران، ویژه نامه فجرآفرینان