عروس من شهادت است

نوید شاهد - شهید "جهانگیر نقدی پور" در قسمتی از وصیت نامه خویش می نویسد: «عروس من شهادت است؛ سوت گلوله ها عقدم را خواهند خواند و با پوششی از خون تازه و سرخ خود را بزک خواهم کرد...» در ادامه متن وصیت نامه این شهید بزرگوار را بخوانید.

کد خبر: ۴۹۸۲۳۸

دوشنبه - ۱۳ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 13 November

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید جهانگیرنقدي پور، نهم شهريور1342، در روستاي محمودآباد از توابع شهرستان مسجدسليمان به دنيا آمد. پدرش صيدمراد، كارگر كارخانه بود و مادرش مريم نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. هجدهم بهمن 1361 ، در فکه درعملیات والفجرمقدماتی حین شلیک آرپی جی به شهادت رسيد.

متن وصیت نامه شهید جهانگیرنقدی پور:

بسم الله الرحمن الرحیم

ان الله اشتری من المومنین انفسهم واموالهم بأن لهم الجنة

خدایا! ما تو را می خوانیم و فقط به تو امید داریم؛ تو نیز ما را دریاب.

با نام خدا آغاز می کنم؛

خدایا! قلبم را از حاجتی که بین من و تو قرار دارد، رهایی ده. نفسم را از عیبها پاک گردان و مرا از غلبه نفس بر عقلم نجات و رهایی ده. خدایا! اطاعتم از تو کم و قلیل است. خدایا! مرا آگاهی ده، تا خود را بشناسم؛ وقتی خود را شناختم تو را عبادت کنم و راه نجات را دریابم.

درخواست آگاهی از خداوند

خدایا!گناهانم زیاد است و از کثرت گناه بیمناک. خدایا! مرا از زیادی گناه، رویی نیست. خدایا! مرا ازاین همه سنگینی گناهان سبک گردان زبانم را. خدایا! قدرت غلبه بر آن را ندارم، به من آگاهی ده تا بتوانم آن را کنترل کنم و در راه تو به کار ببرم.

با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی، امام خمینی و با سلام به ملت قهرمان و شهیدپرور ایران و با درود و سلام بر خانواده های شهدا، مجروحین انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی.

اطاعت از رهبری شرط نجات

پیامی که برای ملت قهرمان ایران دارم این است که این انقلاب باید به انقلاب مهدی (عج ) متصل گردد و این تنها دعای من است و شما را وصیت می کنم که از این پیر جماران و از این رهبر کبیر اطاعت فرمایید و رهبریّت او را از جان و دل بپذیرید و هیچگاه از راه او خارج نشوید، زیرا خارج شدن از راه امام خارج شدن از راه اسلام است. اگر کسی را می بینید بر علیه روحانیت و اسلام صحبت می کند، شدیداً با او برخورد کنید و به او اجازه ندهید انقلاب اسلامی ما را لکه دار کند.

گمنامی را دوست دارم

دوست دارم گمنام بمیرم و بر مزارم اسمی نباشد و لباس سیاه برای من نپوشید، گریه نکنید، زیرا شهید گریه و زاری ندارد، حتی برای یک ساعت لباس سیاه برایم نپوشید. اگر شهادت نصیبم شد، هر جا خودتان دوست داشتید، مرا به خاک بسپارید، زیرا هر جا که باشد خاک است و همه از خاک به وجود آمده ایم.

طلب حلالیت

و وصیتی که به خانوده خود دارم این است اشتباهی یا اشتباهاتی که من در مورد آنها انجام داده ام، کارهایی که کرده ام، مرا ببخشید و حلال فرمایید. بر روی تابوتم، عکس قرآن بگذارید که بدانند من مسلمان و پیرو قرآن بوده ام و دستم را ازتابوت بیرون بگذارید تا بدانند که از دنیا هیچ به همراه نبرده ام و مرا با دست خالی به خاک سپرد ه اند.

فرزندم جمهوری اسلامی است

عروس من شهادت است؛ سوت گلوله ها عقدم را خواهند خواند و با پوششی از خون تازه و سرخ خود را بزک خواهم کرد و در هلهله  شادی مسلسلها و بارش نُقل سرب و حجله سنگر، عروسم را به آغوش خواهم کشید و در همهمۀ تشییع کنندگان پیکرم که اتومبیل گلباران می شود، مشتهای خشمگین گره کرده، با تکبیر مرا بدرقه خواهند کرد. عروس من شهادت است و فرزند من جمهوری اسلامی است.خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، خمینی را نگهدار.

والسلام.

جهانگیر نقد ی پور