مرا در هر کجای دنیا که ملک خدا باشد، دفن نمایید

نوید شاهد – شهید "مهدی گردویی" در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «گمان مبرید کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده‌اند؛ بلکه زنده هستند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند. وصیت می‌کنم که مرا در هر کجای دنیا که ملک خدا باشد، دفن نمایید و ...» نوید شاهد سمنان به مناسبت دهه فجر، شما را به مطالعه وصیت‌نامه این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۸۰۸۲

شنبه - ۱۱ بهمن ۱۳۹۹ / 1399 11 November

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید مهدی گردويی يكم بهمن‌ماه ۱۳۱۶ در روستای طزره از توابع شهرستان دامغان ديده به جهان گشود. پدرش حسينعلی و مادرش سكينه نام داشت. تا دوم ابتدايی درس خواند. كارگر شركت ذغال‌‌سنگ بود. ازدواج كرد و صاحب دو پسر و دو دختر شد. بيست و پنجم دی‌ماه ۱۳۵۷ در دامغان توسط عوامل رژيم شاهنشاهی، به شهادت رسيد. آرامگاه این شهید بزرگوار در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:
«گمان مبرید کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده‌اند؛ بلکه زنده هستند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند.»
بنا به حديث رسول اکرم (ص) که فرمود: «سزاوار نیست برای مرد مسلمان، شبی را سحر کند مگر اینکه وصیت‌نامه او، زیر سرش باشد.» وصیت می‌کنم که مرا در هر کجای دنیا که ملک خدا باشد، دفن نمایید و بیست ركعت نماز وحشت برایم بخوانند و برایم طبق معمول به مدت سه شبانه روز، چهلم و سال را عزاداری کنند.

اینجانب، نماز و روزه استجاری ندارم. خمس و زکات بدهکار نیستم. تنها مبلغ پانصد تومان مظالم‌العباد داده شود. نیابت حج و کفارات ندارم و بقیه ثلث مالم را به مصرف سه سال نماز و روزه و صد رکعت نماز آیات برسانند. در ضمن شش ماه نماز و پانزده روز روزه برای پدرم و شش ماه نماز و روزه برای مادرم داده شود.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی

همین پله‌های رو به پایین، می‌تونه تو رو به اوج برسونه!، مروری بر خاطرات شهید گردویی

مروری بر زندگی شهید مهدی گردویی