"سیدابوالفضل" طاقت ماندن نداشت!

نوید شاهد - مادر شهید «سیدابوالفضل حسینی» نقل می‌کند: «در زمانی که سید ابوالفضل شیمیایی شده بود، مادرش به او می‌گفت: حالا که شیمیایی شدی می توانی بیشتر مرخصی بگیری و در خانه بمانی، ولی شهید این را نپذیرفت و برای مادر از حال و هوای جبهه تعریف کرد و گفت: مگر خون من از دیگران رنگین تر است؟...»

کد خبر: ۴۹۷۲۳۷

دوشنبه - ۲۹ دی ۱۳۹۹ / 1399 29 October

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران: شهید سید ابوالفضل حسینی، یادگار «سیدجلال» یکم دی ماه سال 1346 در یکی از روستاهای اطراف تبریز به دنیا آمد. پس از این که دوران کودکی را در همان منطقه پشت سر گذاشت، وارد دبستان شد و در سن 9 سالگی به همراه خانواده به تبریز رفت و تا سوم راهنمایی را در همانجا گذراند و بعد به همراه خانواده به منطقهِ کاووسیه در شهر قدس نقل مکان کرد و به مدت دو سال در مکانیکی مشغول به کار شد.

با فرا رسیدن زمان رفتن به خدمت سربازی، سید ابوالفضل دوران آموزشی خود را در تربت حیدریه گذراند بعد از آن دو سال در اندیمشک بود و در این مدت چند بار به مرخصی آمد و یک بار هم شیمیایی شد و از ناحیه ی چشم آسیب دید. بعد از گذشت نزدیک به دو سال از خدمت سربازی، پانزده روز مانده به پایان خدمتش و در تاریخ بیست و نهم خرداد سال 1367 در منطقهِ مهران به درجهِ رفیع شهادت رسید.

روایتی مادرانه از شهید:

در زمانی که سید ابوالفضل شیمیایی شده بود، مادرش به او می‌گفت: حالا که شیمیایی شدی می توانی بیشتر مرخصی بگیری و در خانه بمانی، ولی شهید این را نپذیرفت و برای مادر از حال و هوای جبهه تعریف کرد و گفت: مگر خون من از دیگران رنگین تر است؟ من می روم و هر چه خدا بخواهد همان می شود و شما نگران نباشید.