با دیدن سفیدی استخوان دستش، دلم ریش می‌شد!

نوید شاهد - معلم و هم‌رزم شهید "سیدمحمد کیاء" نقل می‌کند: «پتو را از رویش کنار می‌زدم و چشمم که به سفیدی استخوان دستش می‌افتاد، دلم ریش می‌شد. ترکش، گوشت بازویش را کنده بود. هی به چهره‌اش نگاه می‌کردم و اشک می‌ریختم و می‌گفتم: «سیدمحمد! سلامم رو به جدت برسون.» نوید شاهد سمنان در سالگرد شهادت، شما را به مطالعه زندگی این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۶۹۱۹

شنبه - ۲۷ دی ۱۳۹۹ / 1399 27 October

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید سیدمحمد کیاء پنجمین فرزند سیدعلی‌اصغر و اشرف‌بیگم، بیست و ششم دی‌ماه ۱۳۵۰ در محله زاوقان سمنان پا به عرصه حیات نهاد. سیدمحمد تحصیلاتش را در زادگاهش گذراند. دانش‌آموز سال سوم راهنمایی مدرسه شهید محمد منتظری بود که به عنوان بسیجی، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. وی پنجم اسفندماه ۱۳۶۵ به جبهه جنوب رفت.  پس از دوازده روز، هفدهم اسفندماه در منطقه شلمچه بر اثر اصابت ترکش به کتف راستش به شهادت رسید.

معلم و هم‌رزم شهید نقل می‌کند: «پتو را از رویش کنار می‌زدم و چشمم که به سفیدی استخوان دستش می‌افتاد، دلم ریش می‌شد. ترکش، گوشت بازویش را کنده بود. هی به چهره‌اش نگاه می‌کردم و اشک می‌ریختم و می‌گفتم: «سیدمحمد! سلامم رو به جدت برسون.»

دو ماه بعد که به سمنان آمدم، جلوی امامزاده اشرف، پدر سیدمحمد را دیدم. بعد از روبوسی و عرض تبریک و تسلیت گفتم: «اون شب تا صبح کنار پیکر سیدمحمد بیدار بودم.»
پدرش پس از تشکر، گریه کرد و گفت: «جانم فدای علی‌اکبر حسین که پیکرش توی بیابون تنها موند.»

پیکر این شهید والامقام در امامزاده اشرف سمنان به خاک سپرده‌شد.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان سمنان/ نشر زمزم-هدایت