بسیجی فعال در كمک رساني به مناطق جنگ زده

نوید شاهد - شهید"علیرضا صباغ زاده" ضمن تحصیل با درك حماسه های انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي به بسيج ني آباد مراجعه و در آنجا به ياري ساير برادران در امر كمك رساني به مناطق جنگ زده پرداخت و در این زمینه فعاليت هاي چشمگيري را از خود به جای گذاشت. در ادامه سایت نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۴۹۶۴۰۹

چهارشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۹ / 1399 17 October

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید"علیرضا صباغ زاده"، يكم شهريور1347، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش عبدالنبي، پارچه فروش بود و مادرش اختر نام داشت. دانش آموزدوم متوسطه بود. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت.

دوران تحصیل

پنج سـاله بود كه از مـهر و محـبت پدري به دور ماند ولی با اين وجود به مدرسه رفت و دوران ابتدائي را در يكي از دبستانهاي دزفول با موفقیت سپري نمود. با ورود به مقطع راهنمائي بود كه جنگ تحميلي عراق علیه ايران آغازگردید و به همین دلیل ایشان همراه با خانواده به منازل شركت كارون واقع در ني آباد رفت و در آنجا به تحصيل خود ادامه داد.

عضویت دربسیج

ضمن تحصیل با درك حماسه های انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي به بسيج ني آباد مراجعه و در آنجا به ياري ساير برادران در امر كمك رساني به مناطق جنگ زده پرداخت و در این زمینه فعاليت هاي چشمگيري را از خودبه جای گذاشت. ضمنا همچنانکه با بسيج ني آباد همكاري داشت به بسيج شوش نيز مراجعه كرده و در آنجا نيز فعاليت مي نمود.

ورودبه پادگان کرخه

سيزده سال از زندگي گهر بار او نگذشته بود که تصميم گرفت که عازم جبهه های حق علیه باطل شود، ولي به علت كمي سن از رفتن وي به جبهه مخالفت به عمل آمد، لکن ایشان دست از تلاش خود برنداشت تا اينكه موفق شد راهي جبهه شود. با نيروي رزمي كه قصد عزيمت به جبهه را داشتند وارد پادگان كرخه شد ولي باز از رفتن ايشان ممانعت بعمل آمد.

اعزام به جبهه

در همين زمان مرحوم آيت الله قاضي براي بازديد اعزام رزمندگان وارد پادگان شد و شهید صباغ زاده را در حال گريه كردن دید، نزديك ايشان آمده و علت گريه كردنش را سئوال کرد و ایشان با گريه از آیت الله قاضی تقاضاي اعزام به جبهه را کرد و سرانجام با اجازه مرحوم آيت الله قاضي اجازه اعزام به جبهه به ایشان داده شد.

جانبازی

وی در چندين عمليات پيروزمندانه شركت داشته و يكبار از ناحيه دست و بار ديگر از ناحيه پا مجروح شد و بارديگر نیز هدف بمبهاي شيميائي قرار گرفت ولي همه اينها در عزم راسخ وي جهت رفتن به جبهه خللي وارد نمي كرد و از اينكه شهيد نمي شود ناراحت بود و اظهار مي داشت كه نكند خدا او را دوست ندارد.

شهادت

سرانجام درعملیات کربلای 4 در چهارم دي 1365 در جزيره مينو هدف گلوله صداميان كافر قرار گرفت و به شهادت رسيد. پيكر مطهرش بعد از چهارده روز در آبهاي اروند پيدا شده و در شهيد آباد به خاك سپرده شد.