خاطره| درس اخلاص از سرلشکر شهيد "مصطفی اردستانی"

نوید شاهد_ «جمعه دهم اردیبهشت ماه سال 1372 بود که به مناسبت روز کارگر نماز جمعه در زمین چمن کارخانه قند ورامین برگزار شد. من کمی دیرتر به محل برگزاری نماز رسیدم و به همین خاطر جایی برای نشستن پیدا نکردم...» ادامه این خاطره را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ بخوانید.

کد خبر: ۴۹۶۲۷۷

چهارشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۹ / 1399 17 October

به گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، سرلشکر شهيد "مصطفی اردستانی" یازدهم دی ماه سال 1328 در روستای قاسم آباد" از توابع شهرستان ورامين دیده به جهان گشود. او که از خلبانان هواپيمایی "F5 " بود. بعد از رشادت های بسیار در دفاع مقدس در پانزدهم دی ماه سال ۱۳۷۳ براثر سانحه هوایی در فاصله 64 کیلومتری فرودگاه در جاده نایین، یزد سقوط کرده و سرنشینانش به شهادت می‌رسند.

دوست سرلشکر مصطفی اردستانی از روزهای با شهید بودن می‌گوید:

«جمعه دهم اردیبهشت ماه سال 1372 بود که به مناسبت روز کارگر نماز جمعه در زمین چمن کارخانه قند ورامین برگزار شد. من کمی دیرتر به محل برگزاری نماز رسیدم و به همین خاطر جایی برای نشستن پیدا نکردم.

در تلاش جا بودم که متوجه دست مهربان و با عاطفه ای شدم که مرا به سوی خودش دعوت می‌کرد. بی‌اختیار به سویش مشرف شدم به محض تشرف، عرض کردم تیمسار خیلی ممنون اگر اجازه فرمائید به دلیل اینکه جای شما تنگ نشود از محضرتان مرخص شوم و در مکان دیگری بنشینم.

با یک نگاه عاشقانه و تبسم مهرانگیز گفت؛ کاش مرا با این نام صدا نمی کردی، عرض کردم چرا؟ اذهان داشت که این مردم نمازگزار، در حال راز و نیاز بودند؛ ولی الان خیال می کنند، من کسی هستم در صورتیکه من از همه مردم ایران کوچکترم و آرزو دارم همیشه در کنار این مردم باشم.

تا لحظه شهادت فرا رسد در بین فرمایشات خود افزود بر من ثابت شد، هر چه از مردم فاصله گرفته شود لطف الهی کمتر متوجه احوالات معنوی انسان می شود. پس وقتی امام خمینی (ره) و "مقام معظم رهبری" این همه تأکید دارند، که مسئوولین، مردم به ویژه مستمندان و طبقه محروم را فراموش نکنند. بو همین یکی از نشانه‌های وحدت با مردم بودن است.

آن روز تا میدان راه آهن در کنار دوچرخه‌اش قدم می‌زدم و از پندهای الهی‌اش که آن‌ها را خالصانه ابراز می‌کرد. فیض می بردم، و وقتی که می‎‌خواستم از محضرش مرخص شوم، یاد عملیات بیت المقدس که امروز دهم اردیبهشت سالروز آن بود، افتادم عرض کردم، تیمسار علاقه دارم یکی از خاطرات عملیات بیت المقدس را تعریف کنید.

بهانه‌های مختلفی می‌آورد. تا اینکه به سخن آمد و می‌گفت؛ در این عملیات خداوند توفیق داد. چند مرحله به نیروهای بعثی یورش بردم و در یکی از مأموریت‌هایم به خاطر پائین بودن ابرها آنقدر به زمین نزدیک شدم که اگر لطف خدا نبود حادثه سقوط صددرصد بود. وقتی متوجه نیروهای بعثی شدم و در همان فراز و نشیب هوا و زمین آیه مبارکه وجعلنا .... را قرائت کردم.

خداوند هم به وعده اش عمل نمود و آنها با اینکه هواپیمای جنگی را نظاره می کردند، ولی چشم بینایی آن‌ها کور شد و عملیات ما هم به خوبی و با هدف قرار دادن همان مواضع به پایان رسید. چه رمزی در این آیه شریفه وجود دارد، خدا می داند و پیامبرش (ص).

صدق و صفا، معنویت، اخلاص، محبت، مردم دار بودن، شجاعت، مقاوم، صبور، رئوف، خود را از همه کوچکتر شمردن، خاکی بودن، سبقت گرفتن در سلام، پرهیزگاری، مقلد واقعی، بسیجی بودن،بسیجی فکر کردن و بسیجی زیستن از صدها نشانه‌های بارز سردار شهید سرلشکر حاج مصطفی اردستانی بود.»

روحش شاد، راهش پر رهرو و نامش گرامی باد

انتهای پیام/