"محمدرضا کردی"؛ شهیدی که صبر، تقوا و گذشت با جانش عجین بود

نوید شاهد - شهید "محمدرضا کردی" از همان دوران کودکی و نوجوانی، از هیچ کار و تلاشی برای کمک به پدر و مادر دریغ نمی‌کرد. عطر صدا و شوخ طبعی‌های محمدرضا، طراوت بهاری را به هر محفل و مجلسی که وارد می شد با خود به ارمغان می‌آورد. مقید به نماز اول وقت بود و اهل رفتن به مسجد. صبر، تقوا و گذشت با جانش عجین بود. نوید شاهد سمنان در سالروز شهادت، شما را به مطالعه زندگی این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۵۳۷۸

شنبه - ۰۶ دی ۱۳۹۹ / 1399 06 October

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ سحر بود و نسیم عطر روشن، تولد محمدرضا را در کوچه پس کوچه‌های روستای کوچک حیدر‌آباد دامغان جار می‌زد. دومین روز از نخستین ماه فصل بهار ۱۳۴۳ به شهادت شناسنامه‌اش، زادروز زندگی شهید محمدرضا کردی فرزند عباس است.

محمدرضا در خانواده‌ای متدین و زحمت‌کش به دنیا آمد. پدر از راه کارگری و با مشقت فراوان دست‌رنجش را در کف اخلاص می‌نهاد و لقمه‌ای نان حلال برای خانواده فراهم می‌کرد. مادر، مهربانی و عشق را در کام جانش می‌ریخت تا بزرگی شود شایسته انسانیت‌اش.

محمدرضا تحصیلات ابتدایی را در همان روستای حیدرآباد به پایان رساند و پس از آن هر روز مسافت چهار کیلومتری از روستا تا شهر دامغان را پیاده طی می‌کرد تا دوره راهنمایی و دبیرستان را به پایان برد و موفق به گرفتن گواهینامه دیپلم شد.

صبر، تقوا و گذشت با جانش عجین بود

در سال‌های اوج‌‌گیری انقلاب اسلامی، با وجود سن کمی که داشت به شهر می‌آمد و در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد. از همان دوران کودکی و نوجوانی، از هیچ کار و تلاشی برای کمک به پدر و مادر دریغ نمی‌کرد.
عطر صدا و شوخ طبعی‌های محمدرضا، طراوت بهاری را به هر محفل و مجلسی که وارد می‌شد با خود به ارمغان می‌آورد. مقید به نماز اول وقت بود و اهل رفتن به مسجد. صبر، تقوا و گذشت با جانش عجین بود. پس از گرفتن دیپلم به خدمت مقدس سربازی رفت تا دینش را نسبت به آب و خاک و وطنش ادا کند.

سبک‌تر از روح و پرنده‌تر از باد

سال‌های حماسه و ایثار محمدرضا نیز بسان بی‌شمار جوانان جان‌برکف میهنش به دشمن دون می‌تاخت. بعد از چهارده ماه حضور دلاورانه در جبهه‌های نبرد، پنجمین روز دی‌ماه سال ۱۳۶۳ در خط پدافندی منطقه عملیاتی میمک با اصابت ترکش خمپاره به سرش، سر و جان به پای پیمان نهاد. سبک‌تر از روح و پرنده‌تر از باد رفت و در جوار قرب حق، آشیان گرفت. چشیدن شهد شیرین شهادت گوارای وجودش باد.
پیکر پاکش پس از تشییع در روستای حیدرآباد در کنار دیگر یاران شهیدش آرام گرفت.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی