شعری از سعید بیابانکی تقدیم به شهید «محمدسعید میرزایی»

چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم، زخاک تیره ولی استخوان در آوردیم

نوید شاهد - «سعید بیابانکی» از شهدای نام آشنای کشور غزلی به شهید «محمدسعید میرزایی» تقدیم کرده است که مخاطب آن شهدای گمنام بی اعا هستند.

کد خبر: ۴۹۵۰۶۴

دوشنبه - ۰۱ دی ۱۳۹۹ / 1399 01 October

میان خاک سر از آسمان در آوردیم
چقدر قمری بی آشیان در آوردیم
وجب وجب تن این خاک مرده را کندیم
چقدر خاطره ی نیمه جان در آوردیم
چقدر چفیه و پوتین و مهر و انگشتر
چقدر آینه و شمعدان در آوردیم
لبان سوخته ات را شبانه از دل خاک
درست موسم خرما پزان در آوردیم
به زیر خاک به خاکستری رضا بودیم
عجیب بود که آتشفشان در آوردیم
به حیرتیم که ای خاک پیر با برکت
چقدر از دل سنگت جوان در آوردیم
چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم
زخاک تیره ولی استخوان در آوردیم
شما حماسه سرودید و ما به نام شما
فقط ترانه سرودیم - نان  در آوردیم -
برای این که بگوییم با شما بودیم
چقدر از خودمان داستان در آوردیم۱
به بازی اش نگرفتند و ما چه بازی ها
برای این سر بی خانمان در آوردیم
و آب های جهان تا از آسیاب افتاد
قلم به دست شدیم و زبان در آوردیم

۱ : این بیت هدیه محمدسعید میرزایی به این غزل است