اشعاری از حمیدرضا حامدی

سردرگم و حیران

نوید شاهد - «سردرگم و حیران» عنوان شعری از حمیدرضا حامدی است که به ساحت مقدس شهدا تقدیم می شود.

کد خبر: ۴۹۵۰۵۲

يکشنبه - ۲۸ دی ۱۳۹۹ / 1399 28 October

نوید شاهد:

بسم الله الرحمن الرحیم

دید در معرض تهدید دل و دینش را
رفت با مرگ خود احیا کند آیینش را
رفت و حتّی کسی از جبهه نیاورد به شهر
چفیه و قمقمه اش... کوله و پوتینش را
رفت و یک قاصدک سوخته تنها آورد
مشت خاکستری از حادثه ی مینش را
استخوانهای نحیفی که گواهی می داد
سن و سال کم از بیست به پایینش را
ماند سردرگم و حیران که بگیرد خورشید
زیر تابوت سبک یا غم سنگینش را؟
بود ناچیزتر از آن که فقط جمجمه ای
کند آرام دل مادر غمگینش را...
باز هم خنده به لب داشت کدر کرد و کبود
تلخی غربت اگر چهره ی شیرینش را
شب آخر پس از اتمام مناجات انگار
گفته بود از همه مشتاق تر آمینش را

***
ماجرای تو خدا خواست کند تازه عزیز!
قصه یوسف و پیراهن خونینش را
کفن پاک تو سجاده، پلاکت تسبیح...
ابتدا بوسه صواب است کدامینش را؟

شاعر: حمیدرضا حامدی