مجروحیت در عملیات خیبر

نوید شاهد - شهید "خيرالله قاسمی" در نامه ای به خانواده خود می نویسد: «برادر جان نامه پر مهر و محبت شما مورخه 22 اسفند ماه 1362 به دست ما رسید و از دیدن نامه ات خوشحال شدم و...» متن کامل نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۹۴۸۲۸

پنجشنبه - ۲۷ آذر ۱۳۹۹ / 1399 27 September

به گزارش نوید شاهد فارس، استوار دوم شهید "خيرالله قاسمی" ششم دی ماه 1340 در روستای بيدگرد در خانواده ای مذهبی و فقير ديده به جهان گشود .
7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدايی را در مدرسه منگودرز با موفقيت به پایان رساند. سپس جهت ادامه تحصیل به مدرسه راهنمايی مصيری رفت و سه ساله راهنمایی را گذراند. پس از آن به علت فقرخانواده ترک تحصیل کرد. اوايل سال 1357 در امتحان گروهبانی پذیرفته شد و همان سال مصادف با انقلاب شکوهمند اسلامی شد. یکم اسفند سال 1357 جهت آموزش گروهبانی به شيراز رفت و مدت يک سال آموزشی را گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه شد و سرانجام 25 آذر ماه 1364 در جبهه زبيدات با اصابت ترکش به شهادت رسید.

متن نامه:
به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان انقلاب اسلامی ایران خدمت برادر گرامی و ارجمندم حمداله السلام علیکم . پس از تقدیم عرض سلام سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواستارم و امیدوارم که هیچگونه ناراحتی از طرف شما رخ نداده باشد و همیشه اوقات در کمال عافیت زندگی کنید.

چهره خندان برادرم
باری برادر جان اگر جویای حال و احوال ما باشید سلامتی برقرار است و به دعاگویی شما مشغولم و ناراحتی وجود ندارد فقط دوری شما می باشد که امیدوارم که همین زودی دیدارها تازه گردد تا آن چهره خندان شما را از نزدیک دیده و خوشحال گردم.

مجروحیت در عملیات خیبر
برادر جان نامه پر مهر ومحبت شما درمورخه 22 اسفند ماه 1362 به دست ما رسید و از دیدن نامه ات خوشحال شدم. برادر جان من در مورخه 19 اسفند 1362 به مرخصی آمدم ما در حمله خیبر بودیم و من مجروح شدم و الان در حال استراحت در خانه هستم. بر اثر گاز شیمیایی مجروح شده ام. در فکر من نباشید و حالم خوب می باشد و ان شاءالله تا روز 3 فروردین 1363 استراحت دارم و دوباره به جبهه بر می گردم. در ضمن گردان ما بعد از حمله به زبیدات آمد و در حال استراحت می باشد.

زبیدات
ان شاءالله موقعی که به منطقه زبیدات آمدم به پیش شما می آیم. برادر جان اگر از محل خبری بخواهی همگی بچه ها سلامت هستند و سلام می رسانند در ضمن اگر امکان آمدن دوستان شما به منطقه بود حتماً لباس های شما را می فرستیم. برادرجان هر چه می توانید برای خانواده نامه بدهید چونکه روزهای حمله است و پدر و مادرم خیلی ناراحت می شوند. خلاصه از نوشتن نامه کوتاهی نکنید. به امید دیداری تازه 23 اسفند 1362 والسلام

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس