دست سهراب از دست امام جدا شد!

نوید شاهد - مادر شهید "سهراب الیکایی" نقل می‌کند: «خواستم داد بزنم: امام! سهراب رو بگیر. موج دیگری که آمد بلند بود. بلندی‌اش به آسمان هم می‌رسید. دست سهراب از دست امام جدا شد و رفت ...» نوید شاهد سمنان در سالگرد شهادت، شما را به مطالعه زندگی این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۳۰۲۵

چهارشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۹ / 1399 05 September

انگشتان هر دو پایش را از دست داد

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ نوزدهم اردیبهشت ۱۳۴۴ همت‌علی و معصومه در روستای نورالدین گرمسار، چهارمین فرزند خود، سهراب را در آغوش گرفتند. او در ییلاق، در دامنه کوهی به نام «سرحر» به دنیا آمد. پنج برادر و یک خواهر دارد.

شهید سهراب الیکایی ابتدایی را در همان روستا درس خواند ولی برای گذراندن دوره راهنمایی پیاده به روستای شه‌سفید می‌رفت. پدر با ماندن در برف و یخ‌بندان، انگشتان هر دو پایش را از دست داد. برای گذراندن زندگی خانواده به دنبال گوسفندها می‌رفت. هر روز سوار بر چارپایی می‌شد و به کوه می‌رفت. مادر به قالی‌بافی مشغول شد. در این اوضاع سهراب درس می‌خواند و کمک حال پدر هم بود. برای ثبت‌نام در دبیرستان به گرمسار رفت و تا سال سوم درس خواند.

بعد از گذراندن دوره آموزشی سربازی به کردستان منتقل شد و پس از پنج ماه در سپاه استخدام شد. مدتی بعد به جبهه جنوب اعزام شد. خنثی کردن مین، بی‌سیم‌چی گروه شناسایی و نگهبانی انرژی اتمی اهواز از مسئولیت‌های او بود.

دست سهراب از دست امام جدا شد!

مادر سهراب نقل می‌کند: خواستم داد بزنم: «امام! سهراب رو بگیر.»

موج دیگری که آمد بلند بود. بلندی‌اش به آسمان هم می‌رسید. دست سهراب از دست امام جدا شد و رفت. از خواب پریدم. عرق سردی روی پیشانی‌ام نشست. نگران بودم. با خودم گفتم: «حتما اتفاقی افتاده که سهراب، امام خمینی رو تنها گذاشت و رفت.»

آن روز خبر شهادت او را شنیدم.

در اول آذر ۱۳۶۲ سهراب و گروهی از دوستانش برای خنثی کردن مین رفتند. با منفجر شدن مین در منطقه پنجوین، پهلوی سهراب با ترکش مجروح شد و به شهادت رسید. مزار او را در گلزار شهدای شهرستان گرمسار واقع است.

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان سمنان/ نشر زمزم-هدایت