معرفی کتاب| «مهاجر»

نوید شاهد – کتاب «مهاجر» مجموعه داستان‌های کوتاه از زندگی طلبه شهید "علی رضا عسکری" نوشته حسین حاجیان است که در 163 صفحه، به تصویر کشیده است. جزئیات این کتاب را در نوید شاهد کردستان بخوانید.‬‬‬‬

کد خبر: ۴۹۱۹۵۲

دوشنبه - ۱۹ آبان ۱۳۹۹ / 1399 19 August

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ کتاب زندان «مهاجر» مجموعه داستان های کوتاه از زندگی طلبه شهید "علی رضا عسکری" نوشته حسین حاجیان است که با حمایت مرکز حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس سپاه بیت المقدس کردستان، در 163 صفحه با شمارگان 1000 نسخه، توسط انتشارات بیست و دوم در بهار 99 به چاپ رسیده است.

در بخشی از این کتاب آمده است:

اول، نماز

راوی: فرشاد ملکی

هر وقت به یاد اردوگاه کاخ نصیری می افتم، خاطرات علیرضا برایم تداعی میشه. او گل سرسبد بچه ها بود، ایثار و خدمت به دوستان را از او آموختم، سن و سالی نداشت، اما بصیرتش بالا بود.

ظهر شده بود و بچه ها از کلاس های آموزشی برگشته بودند، به هم می گفتند: گی غذا می‌رسه؟

ناگهان صدای اذن از بلندگو پخش شد، علی رضا بلافاصله بلند شد. گفتم:

- علی رضا کجا میری؟ الان غذا میارن. در حالی که به طرف وضوخانه حرکت می کرد پاسخ داد: - بهتره اول نماز بخوانیم.

او در مدتی که در اردوگاه بودیم به نماز اول وقت مقيد بود.

از هم کلاسی هایش شنیدم که نماز اول وقتش را فراموش نمی کنه.

این خاطره را که بازگو می کنم، به یاد سخن بزرگان می افتم که هر کس به نماز اول وقت مقید باشد به مقامات معنوی و عرفانی می رسد.

خوشا به سعادت علی رضا که با شهادتش، مقام عرفانی اش را کامل کرد.

حفظ نگاه

راوی: حاج حشمت الله عسکری

علی رضا خیلی حجب و حیا داشت. در خیابان که راه می رفت، سر به زیر بود، سعی می کرد نگاهش به زمین باشه، روزی باهاش رفته بودم خیابان، پیاده رو که می رفتیم، او احترام مرا داشت، پشت سرم حرکت می کرد، راستش ترسیدم مردم عیب بگیرند، گفتم:

- علی رضا! چرا این قدر سرت را پائین می اندازی؟! - چرا داداش مگه عیبی داره؟ - آخه میترسم آسیبی به گردنت بیاد. - چشم داداش جان.

کمی که راه رفتیم پیش خود فکر کردم به راستی علی رضا چرا سرش را در خیابان پائین می اندازه؟! بهم الهام شد:

- توچه میدانی؟! علی رضا چشم پاک است، شاید با این کار می خواهد از نگاهش مراقبت کند و نگاهش به نامحرم نیفتد، در این فکرها بودم که به یاد سخنان استاد اخلاقی افتادم که می گفت:

- اگه کسی از نگاه هایش مراقبت کند، عجایبی از اسرار خلقت را می بیند.

پس در قلبم گفتم:

- آفرین بر علی رضا که دنبال معرفت الهی است و سیر و سلوک را از نوجوانی پیشه خود ساخته.