در وصیت‌نامه شهید "علی‌رضا اقبال‌ثانی" مطرح می‌شود؛

سعی کنید؛ خون شهدا را پایدار و حافظ باشید

نوید شاهد - شهید "علی‌رضا اقبال‌ثانی" از شهدای دوران دفاع مقدس است. در وصیت‌نامه‌اش خطاب به برادر و خواهران می‌گوید: امیدوارم این نعمت الهی را ارج نهید و از خدا بخواهید که ما را در این هدف مستحکم و استوار نگهدارد. سعی کنید؛ خون شهدا را پایدار و حافظ باشید.

کد خبر: ۴۹۱۰۳۴

شنبه - ۰۳ آبان ۱۳۹۹ / 1399 03 August

به گزارش نوید شاهد البرز؛  شهید علیرضا اقبال‌ثانی که نام پدرش محمّد علی است پنج تیر ماه 1339 چشم به جهان گشود.به عنوان راننده ترابری ارتش در دوران دفاع مقدس به جبهه حق علیه باطل اعزام شد و بعد از حماسه‌آفرینی بسیار بیست و نهم آبان ماه 1361 در کوشک به شهادت رسید و تربت پاکش در بهشت‌زهرا تهران نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

در ادامه فرازی از وصیت‌نامه شهید "علیرضا اقبالی‌ثانی" را بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

از خدا بخواهید که ما را در این هدف مستحکم و استوار نگهدارد

سپاس خدای یکتا را که ما را در این شرایط آفرید و حق و باطل را بر ما آشکار نمود. خدای را شکر که نعمت خویش را بر این امّت شهیدپرور ارزانی نمود. سلام بر پروردگار بزرگ که همچون رهبر و ملّتی را بر ما ارزانی داشت. برادر و خواهرانم! امیدوارم این نعمت الهی را ارج نهید و از خدا بخواهید که ما را در این هدف مستحکم و استوار نگهدارد. سعی کنید؛ خون شهدا را پایدار و حافظ باشید.

راه شهیدان را ادامه دهید

پدرعزیزم! شما نیز قربانی خویش را به در گاه خدا داده اید، امیدوارم مرا حلال کنی و اگر در زندگی مرتکب اشتباه و گمراهی شدم مرا به بزرگی خود ببخشی. پدرجان! از این کاروان عشق و رحمت دست بر ندارید. برادران خوبم! غلامحسن، رضا و صادق جانم! امروز پرچم حقّ و حقیقت به‌دست ما سپرده شده، پس شما باید این پرچم عدالت را بردارید و راه شهیدان را ادامه دهید تا حقّ آن انسان‌های مظلوم را از ظالمین جهان بگیریم.

خواهران خوبم! پروین و فرح، شما با حجابتان و صرفه جویی در اموال و اشیاء در زندگی، مشت محکمی بر دهان ظالمان و مستکبران خواهید زد و هر گاه به‌یاد من افتادید امام بزرگمان را دعا کنید. اگر جسد من به دستتان رسید به خود هیچ نقطه ضعفی نشان ندهید چون دشمن با دیدن نقطه ضعف شما، بیشتر خوشحال می‌شود. اگر برای من ارثی باقی ماند هزار تومان آن را به صندوق 100 امام و هزار تومان آن را به جنگ زده ها بپردازید و بقیّه‌ی آن را با مشورت خودتان به خانواده‌های محتاج و آبرومند و بی‌سرپرست بدهید. در پایان امیدوارم شما و دوستان و آشنایان مرا ببخشید و اگر بی‌احترامی در حقّشان کردم از خدا بخواهید مرا مورد بخشش خویش قرار دهد.

دعای شهید

خدایا، وفات مرا شهادتی قرار بده فی سبیل الله تا در جهاد با دشمنان تو و حاکمیّت امرت و برقراری قسط و عدل باشد. خدایا! خدایا! این دعای همه دردمندان است این ندای همه رزم‌آوران است این آخرین کلمات شهیدان است که تو را به‌جان مهدی تو را به حقّ مهدی تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار - از عمر ما بکاه و به عمر او بیافزا. علیرضا اقبال ثانی 1361

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

حجـاب و عفـاف

پيام شهيد : خواهرانم حجابتان را حفظ کنيد.

شاهد قرآنی : وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‏ جُيُوبِهِنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني‏ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني‏ أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى‏ عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفينَ مِنْ زينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَميعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (نور/31)

ـ جلوه‏گرى زنان، در جامعه ممنوع است. وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ.

ـ حجاب وپوشش، واجب است. وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ.

ـ پوشيدن هرگونه كفش و لباسى كه هنگام راه‏رفتن، سبب آشكار شدن زيور و زيبايى‏هاى زن شود، جايز نيست. وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ.

ـ هركارى كه زينت زن را آشكار كند يا ديگران را از آن آگاه سازد ممنوع است. لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ.

ـ حجاب‏، مايه‏ى حفظ عفّت است و به نفع زنان است. أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ. (نور/60)

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً (احزاب/59)

ـ بر اساس اين آيه، نوعى روسرى مورد استفاده‏ى زنان آن زمان بوده، ليكن زنان در پوشاندن خود از نامحرم دقّت نمى‏كرده‏اند. لذا سفارش اين آيه، نزديك كردن جِلباب به خود است، نه اصل جلباب كه امرى مرسوم بوده است. اين آيه كه فرمان حجاب‏ مى‏دهد، با تهديد مطرح نشده بلكه فلسفه‏ى حجاب‏ را چنين تبين مى‏كند : زنان و دختران، اگر بخواهند از حرف‏های ناپسند، تهمت‏ها، تهاجم‏ها و تهديدهاى افراد آلوده و هرزه در امان باشند بايد خود را بپوشانند.

ـ دليل حجاب‏، تزكيه و تطهير قلوب است. ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ. (احزاب/53)

شاهد حديثی : قال رسول الله (ص) : إنَّ اللّه‏َ يُحِبُّ الحَيِىَّ الحَليمَ العَفيفَ المُتَعفِّفَ. (كافى، ج2، ص112)

رسول خدا (ص) فرمود: خدا شخص با حياى خويشتن دار، پاكدامن، با مناعت را كه پاكدامنى مى‏ورزد، دوست دارد.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره فرهنگی و تبلیغات