روایتی خواندنی از برادر شهید "محمد اخلاصی زنگنه"؛

حافظ یادگار روزهای کودکی‌ام

نوید شاهد - محمد اخلاصی، برادر شهید "حسین اخلاصی زنگنه" در روایتی می گوید: «وقتی پیکر برادرم بعد از 20 سال انتظار پیدا شد بی اختیار با صدای بلند خطاب به برادرم می گفتم: راحت سبز تکیه گاه و معلم زندگی ام. حافظ یادگار روزهای کودکی‌ام، تا آخرین نفسم پیرو راحت هستم.»

کد خبر: ۴۹۱۰۰۲

شنبه - ۰۳ آبان ۱۳۹۹ / 1399 03 August

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ شهید حسین اخلاصی زنگنه سوم بهمن 1338 در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش یدالله و مادرش صغرا نام داشت. تا سوم متوسطه در رشته تجربي درس خواند. به عنوان پاســدار در جبهه حضور یافت. 25 آبان 1361 با سمت فرمانده گردان عاشورا تیپ المهدي در مندلي عراق بر اثر اصابت گلوله به گردن، شهید شد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است

*روایتی خواندنی از محمد اخلاصی- برادر شهید
سال ۱۳۸۱ از طرف بنیاد شهید به منزل ما مراجعه کردند و به پدرم گفتند: "مژده بده پدرجان! پیکر گل پسرت را آوردیم" پدر با شنیدن این خبر لحظاتی مات و مبهوت، زبانش بند آمد و به دیوار تکیه زد. حالتی وصف ناپذیر بود. بعد از سالها انتظار در واپسین سالهای عمرش یوسف غریبش بازگشته و اینک بغض بیست‌ساله اش شکسته و اشک امانش نمی دهد، اشکی که هر قطره آن دریایی از درد فراق و رنج بود. مراسم تشییع بعد از نماز جمعه آغاز شد. مردم تا مزار همراهی کردند. جای مادرم بسیار خالی بود و خواهرانم زینب وار بسان اربعین دیدار از حماسه و دلیری برادر می‌گفتند و رنج فراغش در این ۲۰ سال.

هنگامی که چشمم به استخوان های مطهرش افتاد، مهر سکوتم شکست. در اوج بی قراری آرامش عجیبی بر قلبم مستولی گشت. بی اختیار با صدای بلند خطاب به برادرم می گفتم: راحت سبز تکیه گاه و معلم زندگی ام. حافظ یادگار روزهای کودکی‌ام، تا آخرین نفسم پیرو راحت هستم.
انتهای پیام/