فرمانده عمل

نوید شاهد- « آقای فصیحی‌رامندی به آقای بهتویی گفت: بسیجیان را به داخل رودخانه بینداز. آقای بهتویی نیز با خنده و حالتی کشتی‌وار و با مهربانی به گونه‌ای که موجب ناراحتی نشود آنها را می‌گرفت و ابتدا خودش از داخل رودخانه عبور می‌کرد و سپس آنها نیز به ترتیب از میان آن می‌گذشتند ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات سردار شهید "رجبعلی بهتوئی" است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۴۹۰۹۹۸

شنبه - ۰۳ آبان ۱۳۹۹ / 1399 03 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید رجبعلی بهتوئی، سوم آبان ۱۳۴۲ در روستای شریف‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محمدعلی(فوت۱۳۵۱) و مادرش صفیه نام داشت و تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. این شهید بزرگوار به‌ عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، بیست و یکم اسفند ۱۳۶۲ با سمت معاون فرمانده گردان در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

علی عبدالهاشمی همرزم شهید رجبعلی بهتویی روایت می‌کند:

در عملیات والفجر 4 من همراه آقای بهتوئی بودم. پیش از عملیات برای آمادگی، نیروها را به رزم شبانه بردند و از مناطق سخت و کوهستانی و رودخانه عبور دادند تا آماده‌تر شوند. در یکی از این رزم‌های شبانه به ما گفتند که کفش‌ها و لباس‌هایتان را درآورید و از کوه سنگلاخ مقابل عبور کنید.

لازم به ذکر است که کوه مدنظر پر از سنگلاخ و تیغ و لانه‌های زنبور بود. فرماندهان ما آقایان فصیحی‌رامندی و رجبعلی بهتوئی به ما گفتند که آموزش را عملیات بدانید و عملیات را آموزش و سختی در آموزش باعث راحتی در عملیات می‌شود.

ما از روی آن سنگ‌های تیز و برنده می‌گذشتیم و پاهایمان زخمی و خونین شده بود و نکته جالب توجه این بود که فرماندهان ما از جمله آقای بهتویی پیشاپیش همه نیروها برای یاد دادن چگونگی عبور از آن منطقه پر دردسر می‌گذشتند و نیروها نیز بدنبال ایشان حرکت می‌کردند.

ما پس از عبور از کوه سنگلاخی به رودخانه‌ای رسیدیم و همه می‌بایست از آن عبور می‌کردند. یکی دو نفر از بسیجیان می‌خواستند که از مسیر دیگری بروند تا خیس نشوند اما آقای فصیحی‌رامندی به آقای بهتوئی گفت: آنها را به داخل رودخانه بینداز.

آقای بهتوئی نیز با خنده و حالتی کشتی‌وار و با مهربانی به گونه‌ای که موجب ناراحتی آن بسیجیان نشود آنها را می‌گرفت و ابتدا خودش از داخل رودخانه عبور می‌کرد و سپس آنها نیز به ترتیب از میان آن می‌گذشتند و این صحنه باعث خنده و رفع خستگی نیروهای حاضر در آنجا شد.

منبع: کتاب دلیر بی‌ادعا(زندگی‌نامه و مجموعه خاطرات سردار شهید رجبعلی بهتویی)