خاطره/نماز شب

نوید شاهد - محمدرضا لجم اورک همرزم شهید"علیرضا سالمی" خاطره ای را از ایشان نقل می کند که حاکی از اعتقاد ایشان به نماز شب است. نوید شاهد خوزستان شما را به مطالعه بخشی از خاطرات دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۹۰۶۸۰

سه‌شنبه - ۲۹ مهر ۱۳۹۹ / 1399 29 July

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید علیرضا سالمی پانزدهم تير 1344، در شهرستان اهواز به دنيا آمد. پدرش عبدالكريم، در شهرداري کارگری میکرد و مادرش ملكه نام داشت. دانش آموز سوم راهنمايی بود. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. دوازدهم آذر 1361 ،در شرهانيت وسط نيروهاي عراقي بر اثر اصابت گلوله به سر، شهيد شد. مزار او در گلزار شهداي زادگاهش قرار دارد. برادرش محمدرضا نيز به شهادت رسيده است.

متن خاطره:

در زمستان سال  1361 در پدافندی که در پاسگاه شرهانی داشتیم، برادر عزیزی بود که نماز شب او هرگز ترک نمیشد. در یک شب بسیار سرد و بارانی، قبل از خواب به دوستش که نگهبان شب بود گفت: «من خسته هستم، اگر برای نماز شب بیدار نشدم مرا بیدار کن.»

من هم با اطمینان به اوگفتم: «با خیالت راحت برو بخواب، وقتش شد بیدارت میکنم.»

ولی اون شب یک اتقاق باعث شد که کن کل ماجرا و قرار و مدارم با این برادر و پاک فراموش کنم. ماجرا از این قرار بود که نیمه های شب یکی از رزمندگان ما مجروح شد و این اتفاق باعث شد که  نگهبان فراموش نماید او را بیدار کند.

هنگام نماز صبح  وقتی آن بزرگوار  از خواب بیدار شد، مانند ابر بهار گریه میگرد که چرا مرا بیدار نکردید؟

نگهبان گفت: «مشکلی پیش آمد، فراموش کردم، امشب جبران میکنم.»

او در جواب با اندوه وحسرت گفت: «چگونه جبران کنم درحالی که ثواب نماز دیشب را از دست داده ام؟!»

وی بسیار ناراحت بود و درحالیکه بچه ها سعی میکردند او را آرام کنند، میگفت: «چیزی که گذشت، گذشت و جبران آن برایم، دیگر امکانپذیر نیست. حتما کاری کردم و خطایی از من سر زده که ثواب من نماز شب از من سلب شده»

آری! برادر«علیرضا سالمی» چند شب بعد از اثر اصابت ترکش خمپاره به دیدار محبوب شتافت.