"شهادت" تنها خواسته شهید رنگرز بود

نوید شاهد - برادر شهید "داود رنگرز" روایت می‌کند: «آرزویش این بود که یک روز شهید شود و به ما می‌گفت: من به سربازی می روم که شهید شوم اگر در سربازی شهید نشدم به فلسطین می روم تا شهید شوم.»

کد خبر: ۴۹۰۴۷۱

يکشنبه - ۲۷ مهر ۱۳۹۹ / 1399 27 July

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید داود رنگرز یادگار «شمس الله» سال 1338 در شهرستان شهریار چشم به جهان گشود. ایشان چهارمین فرزند و سومین پسر خانواده بود. پس از سپری نمودن دوران کودکی، برای فراگیری علم به دبستان رفت و دو دورهِ تحصیلی را یکی پس از دیگری با موفقیت به پایان رساند.

تحصیلاتش را تا سوم راهنمایی ادامه داد. نماز خوان و پاک و مؤمن و دنبال رفع گرفتاری مردم بود. با دوست و خانواده اخلاق و رفتار خوبی داشت. همیشه در مسجد حضور داشت. بسیار بی ریا بود. ایشان به حرفه ی نجاری و منبت کاری روی آورد و از این راه کسب در آمد کرد. وقتی زمزمه های انقلاب به گوشش رسید ابتدا در مسجد فعالیت کرد و بعد فعالیت انقلابی اش را با شرکت در تظاهرات ها و پخش اعلامیه های امام گسترش داد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی دوران سربازی‌اش فرا رسید و در نیروی زمینی ارتش در افسریهِ تهران خدمت کرد. به محض آغاز جنگ تحمیلی رهسپار جبهه شد و عاقبت با اصابت تیر به قلبش در خاکهای گرم فکه در دوازدهم مهرماه سال 1359 به درجهِ رفیع شهادت نایل گردید.

خاطره برادر شهید:

آرزویش این بود که یک روز شهید شود و به ما می‌گفت: من به سربازی می روم که شهید شوم اگر در سربازی شهید نشدم به فلسطین می روم تا شهید شوم.

منبع: کتاب شهدای شهرستان ملارد