دانشجوی شهید خداداد میرزا زاده | لبیک یا حسین؛ من آمده‌ام تا تو را یاری کنم

نوید شاهد - دانشجوی شهید خداداد میرزا زاده از شهدای عملیات والفجر 10 در دوران دفاع مقدس است. او در در فرازی از وصیت‌نامه خود چنین می نویسد: «ای مردم همیشه کارهای خود را با خلوص و اخلاص و با پی‌گیری از عنایات خداوند انجام دهید. خدا را در همه کارها شاهد و ناظر خود قرار دهید، ای مردم سخنان زینب کبری(س) را در روز عاشورا و سخنان حسین(ع) را در صحرای کربلا مجسم سازید که می‌فرمود: «هل من ناصر ینصرنی» آیا کسی نیست مرا یاری کند و من برخواستم و پرچم لبیک را در دست گرفتم و گفتم: «یا حسین، لبیک ای حسین، من آمده‌ام تا تو را یاری کنم.»

کد خبر: ۴۹۰۱۹۲

سه‌شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۹ / 1399 22 July

به گزارش نوید شاهد چهارمحال‌ و بختیاری؛ شهید خداداد میرزازاده سوم شهریور 1349 در یک خانواده مذهبی در شهر اردل دیده به جهان گشود. دانشجوی دوره کاردانی تربیت معلم بود. به عنوان یک ورزشکار نمونه در فعالیت‌های ورزشی حضور داشت. در میادین و اماکن ورزشی در بین دوستان خود بر حسب اخلاق و رفتار نیکو و پسندیده‌ای که داشت از محبوبیت خاصی برخوردار بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و سوم اسفند 1366، با سمت کمک آر پی جی زن در شاخ شمیران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

وصیت‌نامه دانشجوی شهید خداداد میرزا زاده

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَ‌بِّهِمْ يُرْ‌زَقُونَ»

و کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده نیستند بلکه آنها زنده هستند که نزد خدا روزی می‌خورند.

با سلام بر رهبر انقلاب [اسلامی] و با سلام بر رزمندگان اسلام و سلام بر معلولان و مجروحان و شهدای جنگ تحمیلی، وصیت خود را آغاز می‌کنم.

هدفم رضای خدا و دیدار با معشوق بود

الان که خدا خواست و مرا در صف اصحاب خود قرار داده است می‌خواهم با شما دوستان و آشنایان چند کلامی صحبت کنم. من برای چه آمده‌ام هدفم چه بوده است؟ معلوم است که جز رضای خدا و دیدار با معشوق بی‌منتهای خود چیزی دیگر مرا به این کار وا نداشت.

خدا را همیشه در کارهای خود یاور و مددکار قرار دهید

راهی را انتخاب کردم که حسین(ع) انتخاب کرده است من راهی را انتخاب کرده‌ام که بقیه ائمه‌اطهار معصومین و امامان و اولیای الهی انتخاب کرده‌اند و اگر من دراین سفر پیروز و موفق بیرون آمدم ناراحتی و نگرانی پیشه نسازید و خدا را همیشه در کارهای خود یاور و مددکار قرار دهید.

یا حسین، من آمده‌ام تا تو را یاری کنم

من وصیت نمی‌کنم برای مال دنیا، من وصیت می‌کنم برای ادامه راه حسین(ع) و اصحابش؛ ای مردم همیشه کارهای خود را با خلوص و اخلاص و با پی‌گیری از عنایات خداوند انجام دهید، خدا را در همه کارها شاهد و ناظر خود قرار دهید، ای مردم سخنان زینب کبری(س) را در روز عاشورا و سخنان حسین(ع) را در صحرای کربلا مجسم سازید که می‌فرمود: هل من ناصر ینصرنی.آیا کسی نیست مرا یاری کند و من برخواستم و پرچم لبیک را در دست گرفتم و گفتم: «یا حسین، لبیک ای حسین، من آمده‌ام تا تو را یاری کنم» اگر لیاقت داشتم و در این راه شهید شدم گریه بر من نکنید چون گریه بر شهید درست نیست.

سفارش به پدر و مادر

ای پدر و مادر شهدا بدانید فرزندان شما راه حسین(ع) و راه علی اکبر حسین(ع) را پیشه ساخته‌اند؛ ای مردم همیشه دعا برای رزمندگان کنید.

سخنی با پدر و مادر خود؛ ای پدر و مادر، نگران از دست دادن فرزند خود نباشید؛ ای مادر تو باید مانند زینب(س) در روز عاشورا باشی که سر بریده برادرش را برای او می‌آورند و نگران نیست چون می‌داند راهی را برادرش رفته که بطلان نیست.

تو ای پدر! مانند حسین(ع) فرزندان دلیر چون علی‌اکبر(ع) ، علی اصغر(ع) و قاسم(ع) تربیت کن؛ در پایان از پدر و مادرم می‌خواهم که نمازهای قضای مرا بجا آورند و از کلیه دوستان و اقوام و آشنایان حلالیت می‌طلبم.

به امید پیروزی رزمندگان اسلام

منابع:

دايرة المعارف فرهنگ اعلام شهداي استان چهارمحال و بختياري

پرونده فرهنگي شهدا، اداره اسناد و انتشارات بنياد شهيد استان چهارمحال و بختياري