عذرخواهی شهید بابایی از اغنامیان بابت دیر شدن امضای وامش!

نوید شاهد - «شهید بابایی از همدان به تهران می‌رود و زیر تقاضای وام آقای اغنامیان می‌نویسد: در مورد وام آقای اغنامیان سریعا اقدام شود و بعد می‌گوید از قول من از ایشان عذرخواهی کنید و بگویید ببخشید که زودتر نتوانستم تقاضایش را برآورده کنم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات خواندنی خلبان سرلشکر شهید "عباس بابایی" است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۴۹۰۱۷۹

سه‌شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۹ / 1399 22 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید عباس بابایی، چهارم آذر ۱۳۲۹ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش اسماعیل و مادرش فاطمه نام داشت، تا پایان دوره کارشناسی در رشته علوم و فنون نظامی درس خواند، سرلشکر خلبان بود، سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. این شهید بزرگوار پانزدهم مرداد ۱۳۶۶ با سمت فرمانده اطلاعات ـ عملیات در سردشت توسط نیروهای عراقی هنگام پرواز بر اثر اصابت گلوله ضدهوایی به گردن، سینه و دست شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

صدیقه حکمت همسر سرلشکر خلبان شهید عباس بابایی روایت می‌کند:

شهید بابایی در سخت‌ترین شرایط کاری و قبل از رفتن به ماموریت نظامی، از همدان به تهران می‌ره و زیر تقاضای وام آقای اغنامیان می‌نویسه: در مورد وام آقای اغنامیان سریعا اقدام شود و بعد می‌گه: در ضمن من او را ندیدم، از قول من عذرخواهی کنید و بگویید که زودتر از این نتوانستم تقاضایش را برآورده کنم.

بعد کسی که مسئول آنجا بود به شهید بابایی می‌گه: ببخشید تیمسار شما این همه راه آمده‌اید تا فقط یک برگ وام را امضا کنید؟

شهید بابایی در حالی که می‌خندیده می‌گه: آخر ممکن بود دیگر نتوانم آن را امضا کنم. بعد از آن، از راننده‌اش آقای گودرزی خداحافظی می‌کنه و حلالیت می‌طلبه و راننده با تعجب می‌پرسه: مگر می‌خواهید به کجا بروید؟

شهید بابایی هم جواب می‌ده: خوب دیگر، هیچ کسی از یک ساعت بعد خود خبر نداره. بعد از اون به همراه آقای موسی صادقی راهی قزوین می‌شه.

و نیمه‌های شب زنگ خانه را می‌زنه. لحظاتی بعد مادرش در را باز می‌کنه و بعد از روبوسی به مادر می‌گه: آقاجان خوابه؟ مادرش هم پاسخ می‌ده: آره پسرم، خوابه. شهید بابایی می‌گه: می‌خواهم بیدارش کنم.

مادرش می‌گه: بگذار وقت نماز که بیدار شد او را می‌بینی. شهید بابایی می‌گه: نه مادر باید زود حرکت کنم، نمی‌تونم بمانم، یک ماموریت مهم دارم. بعد از اینکه پدرش را بیدار می‌کنه، باباش موقع خداحافظی به او می‌گه: عباس جان! ما روز عید قربان تعزیه داریم، برای تو نقش گذاشته‌ام، باید اینجا باشی.

شهید بابایی هم می‌گه: باشد پدر جان، پس نقش کوچکی برام بگذار انشاء‌الله عید قربان می‌آیم. بعد از آن هم بلافاصله حرکت می‌کنند.

منبع: کتاب پرواز عاشقانه(برگرفته از زندگانی سرلشکر خلبان شهید عباس بابایی)