نگاهی به زندگینامه فرماندهی که پس از 5 بار مجروحیت شهید شد

نوید شاهد - "سیدعلی‌اکبر حاج‌ سیدجوادی" شهیدی که در برپایی انقلاب نقش بسزایی داشت و با آغاز جنگ تحمیلی، درس را رها کرد و طی اعزام به جبهه با شرکت در عملیات‌های بزرگ و کوچک، سرانجام پس از 5 بار مجروحیت با سمت فرمانده گردان ۲۷ محمدرسول الله(ص) در عملیات بدر که سردار شهید "مهدی زین‌الدین" نیز به ایشان ارادت ویژه‌ای داشت، به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۸۹۹۹۷

يکشنبه - ۲۰ مهر ۱۳۹۹ / 1399 20 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید سیدعلی اکبر حاج سیدجوادی، بیست و سوم مهر ۱۳۴۲ در خانواده متوسط مذهبی شهرستان قزوین به دنیا آمد و پدرش سیدحسن(کارمند بازنشسته) و مادرش صدیقه صفاری‌زاده‌ها نام داشت.

وی از 9 سالگی به ادای فرایض دینی پرداخت، تا دوم دبیرستان در رشته مکانیک تحصیل کرد و در دوران دبیرستان در رشته‌های نقاشی دو سال و جوشکاری یک سال تجربه و فعالیت داشت.

حاج سیدجوادی با همین عشق و علاقه مذهبی همگام با امت حزب‌الله در تظاهرات خیابانی شرکت نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی جزو اولین کسانی بود که به عنوان نیروهای ذخیره سپاه آموزش دید.

ترور ناموفق شهید حاج‌سیدجوادی توسط منافقان

این شهید بزرگوار با آغاز درگیری‌های خیابانی منافقان، فعالیت‌های چشمگیری در سرکوبی آنان داشت و به همین دلیل چندین بار مورد ترور منافقان قرار گرفت که همگی ناموفق بود.

ایشان همزمان با شروع جنگ تحمیلی درس را رها کرد و از طریق کمیته انقلاب اسلامی به جزیره مینو رفت و بعد از بازگشت در سال 1360 به عنوان مسئول گروهی از برادران بسیج و سپاه به مهاباد اعزام شد.

وی پاسدار رسمی سپاه بود و سیزدهم تیر ماه سال 1360 به جنوب اعزام شد. حاج سیدجوادی در درگیری‌های ضد انقلاب و مهاباد از ناحیه پا مجروح و پس از بهبود یافتن به عنوان مسئول دفتر عملیات سپاه مهاباد ادامه فعالیت داد.

معاون فرمانده گردان در عملیات فتح‌المبین

این شهید بزرگوار در عملیات پیروزمندانه فتح‌المبین به عنوان معاون فرمانده گردان نیروها را هدایت کرد، در همین عملیات نیز از ناحیه دست و پا مجروح شد و موفق به شرکت در عملیات بیت‌المقدس نشد.

حاج سیدجوادی در عملیات رمضان به عنوان فرمانده گردان ویژه ضد زره شرکت کرد و مجدد از ناحیه دست مجروح شد. وی قبل از بهبودی کامل با سمت قبلی خود در عملیات محرم رهبری نیروها را به عهده گرفت.

فرمانده گردان ۲۷ محمدرسول الله(ص) در عملیات بدر

ایشان پس از رشادت‌های قهرمانانه از ناحیه کتف مصدوم شد و به دنبال آن در عملیات‌های والفجر مقدماتی و والفجر 3  شرکت کرد، از جبهه مهران با بدنی پر از ترکش خمپاره مجددا روانه بیمارستان شد.

سرانجام وی که در عشق به خدا می‌سوخت طی عملیات بدر در جزیره مجنون – شرق دجله با سمت فرمانده گردان ۲۷ محمدرسول الله (ص) بر اثر اصابت ترکش به گلو در بیست و چهارم اسفند ماه سال 1363 به شهادت رسید.

پیکر مطهر این شهید بزرگوار سال‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص دهم اسفند ماه سال 1373 در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. او را سید مصطفی نیز می‌نامیدند.

رزمندگان عاشق حاج سیدجوادی بودند

بسیاری از رزمندگان سپاه و بسیج ارادت خاصی به این شهید بزرگوار داشتند و به او عشق می‌ورزیدند برای اینکه آقا سید در عمل همه را شیفته خود کرده بود، بیشتر موقع‌ها در همه زمینه‌ها با عمل کردن خوب خود برای بچه‌ها الگوی معرفت و کمال و در مجموع انسانی آگاه و توام با خصوصیات منحصر به فرد بود به طوری که اگر می‌خواست حرفی را بزند با عمل کردن به آن، به دیگران می‌فهماند.

سربازی فداکار و گوش به فرمان رهبری

روحیه‌ای بسیار شاد و سرشار از عشق به اهل‌بیت(ع) و سربازی پاک و فداکار و گوش به فرامین ولایت تا آنجا که همه را در راستای خط سرخ شهادت تشویق و انگیزه‌ای خاص را برای افراد به وجود می‌آورد تا همگی آنها برای جانفشانی دین خدا مهیا می‌شدند و در شب موعود که همان شب عملیات بود سر از پا نمی‌شناختند.

در شناسایی منطقه دشمن مهارت ویژه‌ای داشت

او فرمانده‌ای دلاور و بی‌باک بود، به مسایل نظامی آگاه بود، در موقع توجیح کردن نیروهای و فرماندهان زیردست خود نسبت به منطقه عملیاتی مهارت ویژه‌ای داشت زیرا در منطقه دشمن حاضر می‌شد و بهترین شناسایی را انجام می‌داد.

از هوش نظامی بالایی برخوردار بود

همیشه با خداوند در ارتباط بود، یک لحظه از یاد خدا غافل نشد، در اقامه نماز شب مصمم بود و به دیگران نیز توصیه می‌کرد که بخوانند، از هوش نظامی بالایی برخوردار بود مغرور نبود، در دل‌های رزمندگان فرمانده بود و بیشتر عملیات‌ها با حضور ایشان موفق بود.

ایشان در عملیات محرم که فرمانده گروهان بود، یکی از مهمترین محورهای عملیاتی به عهده ایشان گذاشته شد و انجام وظیفه کرد که طی دو مرحله در محورهای منطقه عملیاتی محرم کاملا موفق بود.

ارادت ویژه شهید زین‌الدین به حاج سیدجوادی

تعدادی از دوستان وی شهید شده بود و ایشان نیز از خداوند می‌خواستند که او هم شهید شود. سردار مهدی زین‌الدین علاقه خاصی به ایشان داشتند و به رزمندگان گردان می‌گفت قدر فرمانده خود رابدانید ایشان یکی از مخلص‌ترین، باتجربه‌ترین و دلاورترین فرماندهان گردان است که این مطلب بیانگر روشن شخصیت والای این شهید بزرگوار است.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین