خدمت در مدرسه جنگ

نویدشاهد- شهید"عبدالرضاخلف نوری"در مدتی که در حسینیه به اسلام خدمت می نمود کمتر به خانه می رفت و اکثر وقت خود را صرف خدمت به اسلام می کرد تا اینکه تمام هم و غم ایشان کمک مستقیم به جنگ تحمیلی شد. درس و مدرسه را رها کرد و راهی جبهه های حق علیه باطل شد. وی و اعتقاد داشت تا زمانی که اسلام در خطر است باید در مدرسه جنگ به اسلام خدمت نمود. در ادامه سایت نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۴۸۹۷۴۶

شنبه - ۱۹ مهر ۱۳۹۹ / 1399 19 July

به گزارش نویدشاهدخوزستان،شهید"عبدالرضا خلف نوری"ششم خرداد 1359، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش عبدالرحيم كارمند ارتش بود (شهادت1359) و مادرش معصومه شكوهنده (شهادت1359) نام داشت.

دوران کودک ونوجوانی

بسیار آرام و مهربان بود و از همان کودکی خصائص بارز اسلامی در او هویدا بود. دوران کودکی خود را همانند دیگر کودکان مسلمان در دامن مادری با خدا و با تقوا گذراند و پا به سن نوجوانی نهاد. در سن ۱۰  سالگی به خاطر وضع بدمالی خانواده اش مجبور به کار شد و بنائی می کرد.با دستهای نسبتآ کوچک خود که هیچگونه انس و آشنایی با گلنک و بیل نداشت شروع به کار کرد و در کنار کار طاقت فرسا به درس خواندن نیز مشغول بود. بسیار به درسش اهمیت می داد. همواره از این بابت که می تواند کمک نا چیزی به خانواده اش بکند خوشحال بود. دوران نوجوانی اش مقارن با انقلاب عظیم و اسلامی ایران بود.

دوران پرشورانقلاب

وی همانند دیگر نوجوانان پر شور و مسلمان ایران خود را به دریای مواج و متلاطم انسانهای بپاخاسته برای انقلاب زد. در راهپیمائیها شرکت می نمود. هیچگونه واهمه و ترسی از ارعاب و تهدید مزدوران شاه به خود راه نمی داد و همانند دیگر انقلابیون با مشتهای گره کرده خود به جنگ سر نیزه و تیر می شتافت و با همین مشتهای گره کرده کوچک و بزرگ این نوجوانان و جوانان مسلمان بود که انقلاب شکوهمند ایران به ثمر رسید.

آغاز دفاع مقدس

با شروع تجاوز رژیم بعثی عراق به ایران ایشان به حسینیه امام رضا (ع) مراجعه و ثبت نام نمود و از همان ابتدا بصورت یکی از اعضای فعال بسیج حسینیه امام رضا (ع) درآمد و از این بابت بسیار خوشحال بود. در مدتی که در حسینیه به اسلام خدمت می نمود کمتر به خانه می رفت و اکثر وقت خود را صرف خدمت به اسلام می کرد تا اینکه تمام هم و غم ایشان کمک مستقیم به جنگ تحمیلی شد. درس و مدرسه را رها کرد و راهی جبهه های حق علیه باطل شد. وی و اعتقاد داشت تا زمانی که اسلام در خطر است باید در مدرسه جنگ به اسلام خدمت نمود.

شهادت

بارها از طرف حسینیه به جبهه ها اعزام شد و در حملاتی که از طرف سپاهیان اسلام بر علیه کفر صدامی صورت می گرفت شرکت مستقیم و فعال داشت و هر بار به خواست ایزد منان به سلامت به پایگاه خود باز می گشت و از این بابت که چرا به شهادت نمی رسد ناراحت بود و می گفت:«که شاید لیاقت شهید شدن را ندارد» تا سرانجام هفده ام مهر 1359 در یکی از حملات موشکی زادگاهش به آرزوی دیرینه خویش رسید وبه لقاء الله پیوست.