دست‌نوشته | زندگی انسان

نوید شاهد – در آستانه سالروز شهادت شهید "علی‌اصغر جمشیدی" در دست نوشته‌ای از این شهید گرانقدر می‌خوانیم: «زندگی انسان هم مثل قناتی است که از جوشیدن قطرات آب از زیر زمین به بالا جویباری تشکیل می‌شود».

کد خبر: ۴۸۹۶۰۶

دوشنبه - ۱۴ مهر ۱۳۹۹ / 1399 14 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید علی‌اصغر جمشیدی، چهاردهم اردیبهشت ۱۳۳۰ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش حسین  و مادرش زهرا نام داشت.

این شهید گرانقدر که تا پایان دوره کارشناسی در رشته آمار درس خواند، مدیر مدرسه بود، سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد.

شهید جمشیدی از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، پانزدهم مهر ۱۳۵۹ در سرپل‌ذهاب توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و مزار او در امامزاده حسین(ع) زادگاهش واقع است.

زندگی انسان هم مثل قناتی است که از جوشیدن قطرات آب از زیر زمین به بالا جویباری تشکیل می‌شود و از چاهی که می‌گذرد و آب آن اضافه و اضافه‌تر می‌گردد و ریزش دیواره‌های چاه مانند پیری و فرسوده شدن انسان است و گل و لای که از چاه‌های دیگر سرازیر می‌شود قسمتی از آن در همان چاه ته‌نشین می‌گردد و این ته‌نشین شدن‌ها مانند زخم‌ها و تیرگی‌های زندگی و ناامیدی‌ها و شکست‌ها در زندگی است که بر قلب آدمی می‌نشیند و آن را از کار وامی‌دارد.

یا همان چاه که با پیر شدن آن از ماسه و لایه‌های گِل که بر سوراخ‌های کوچکی که گویی چشم چاه بوده‌اند، فرو می‌رود و او را کور می‌کند و زمان مرگ او فرا می‌رسد و حتماً مردم هم در مرگ او سیاه‌پوش نمی‌شوند. چاه را پُر کرده و در همسایگی او چاهی دیگر می‌زنند و او را از یاد می‌برند و هر چند او مرده، ولی چاله‌ای از آن چاه باقی می‌ماند و شاید در زمان زندگی چندین درخت و گل‌هایی که به عروسی می‌مانده‌اند، آنها را سیراب کرده و شاید هم انسان‌هایی را از مرگ نجات داده ولی خود او از یاد رفته و انسان هم مانند اوست. هر چند که گویند اگر انسان عملی خوب داشته باشد، چهره‌اش اگر از یاد رود ولی اسمش از یاد نمی‌رود.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین