شهادت در شمشین روز مرخصی!

نوید شاهد - «هنگام خداحافظی همه نگران شدیم و دلواپس بودیم. دختر کوچک‌مان که فقط سه سال داشت، جلوی پدرش آمد و گریه‌کنان گفت: پدر! شما نباید بروید؛ چون اگر بروید، برنمی‌گردید و شهید می‌شوید! ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید "عزت‌الله محمدی" است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۴۸۸۸۱۱

شنبه - ۰۵ مهر ۱۳۹۹ / 1399 05 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید عزت‌الله محمدی، یکم فروردین ۱۳۳۳ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش کرم، کشاورز بود و مادرش حلیمه نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، کارگر بود. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، چهارم دی ۱۳۶۶ در بمباران هوایی پادگان کوثر دزفول بر اثر اصابت ترکش به کمر و شکم شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهادت در شمشین روز مرخصی!

کبری محمدی همسر شهید عزت‌الله محمدی روایت می‌کند:

به همسرم ـ پس از ماه‌ها حضور در جبهه ـ  ده روز مرخصی داده بودند. آخرین روزهای «پاییز» بود، که به مرخصی آمد؛ اما دُرست چهار روز از مرخصی‌اش گذشته بود که یک دفعه و بدون هیچ علت خاصی تصمیم گرفت به جبهه برگردد.

هر چقدر من و فرزندانم اصرار کردیم که حداقل بگذار ده روز مرخصی‌ات تمام شود بعد برو، قبول نکرد. برای رفتن اشتیاق و شتاب عجیبی داشت و بالاخره هم در صبح پنجمین روز از مرخصی‌اش آماده رفتن شد.

هنگام خداحافظی، با تک ‌تک اهل خانه خداحافظی کرد. همه نگران شدیم و دلواپس بودیم. دلشوره‌ عجیبی داشتیم. دختر کوچک‌مان ـ که فقط سه سال داشت ـ جلوی پدرش آمد و گریه‌کنان گفت: «پدر! شما نباید بروید؛ چون اگر بروید، برنمی‌گردید و شهید می‌شوید!».

همه از حرف‌های او ناراحت و رنگ‌پریده شده بودیم و تا آمدم آب و «قرآن» را بیاورم که بدرقه‌اش کنم، دیدم داخل خانه نیست و انگار همانند پرنده‌ای پرواز کرده است.

آن روز را با حال عجیبی که داشتم به شب رساندم؛ اما اصلاً آرامش نداشتم و انگار در انتظار حادثه‌ای بودم که در حال وقوع بود. فردای آن روز رسید و من و فرزندانم، نتیجه‌ نگرانی‌هایمان را فهمیدیم و آن اینکه همسرم، فردای روزی که به جبهه رفته بود، به شهادت می‌رسد؛ یعنی ششمین روز مرخصی‌اش.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی خط سرخ