روایتی خواندنی از پرستار کرمانشاهی در دوران دفاع مقدس؛

تراژدی این سه کودک، سالهاست که در ذهنم ماندگار است

نوید شاهد - "محترم شیخه پور" پرستار کرمانشاهی می‌گوید: «دکتر به طرف یکی از تخت های اورژانس رفت و ملحفه آن را بالا زد، با کمال تعجب سه پسر بچه ی دو، سه، پنج ساله را غرق خون خشک شده دیدم که از وحشت دست به گردن هم انداخته و نشسته بودند! حتی پلک هایشان از خون خشکیده به هم چسبیده بود و تنها یکی از آنها، یک چشمش کمی باز بود و در نور کمی که به زیر تخت می تابید برق می زد...»

کد خبر: ۴۸۸۷۸۷

شنبه - ۰۵ مهر ۱۳۹۹ / 1399 05 July

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ بی شک هشت سال مقاومت مردم غیور ایران در برابر تجاوز بیگانگان در تاریخ جهان کم نظیر و در تاریخ ایران برگی زرین و افتخاری ماندگار است.
شیر زنان ایران در طول نبرد در سه بخش: پزشکی- درمانی، پشتیبانی- حمایتی و مقاومت و ایستادگی در برابر حملات هوایی موشکی سنگ تمام گذاشته و لحظه ای سنگر را ترک نکردند تا علم مقاومت و ایستادگی را همواره بر قله ی ایثار و شهادت برافراشته نگاه دارند.

در همین راستا "محترم شیخه پور- پرستار" از خاطرات خود در دوران هشت سال دفاع مقدس می گوید که در ادامه می‌خوانید:

پادگان ابوذر و روستاهای اطراف آن مورد حمله ی هوایی دشمن بعثی قرار گرفته بود. ساعت دو بعد از ظهر بود که بیمارستان مملو از مجروح و شهید شد طوری که به علت کمبود تخت و کثرت مجروحین آنان را روی زمین و در میان راهروها گذاشته بودیم. من و همکارانم بی وقفه به مجروحین رسیدگی می کردیم شهدا را به ستاد معراج انتقال دادیم. تعداد زیادی از مجروحین را به بیمارستان های دیگر و به تهران اعزام کردیم. ساعت از دوازده شب گذشته بود، کار اندکی سبک شده بود دست و صورت هایمان را شستیم، فرصتی ایجاد شد تا شاید بتوانیم شام بخوریم و استراحت کنیم من به عنوان پرستار شیفت اول شب بیدار ماندم.

ساعت 30 دقیقه بامداد بود که دکتر اورژانس با آشفتگی به طرف من آمد و خطاب به من گفت: "با من بیا".
بی اراده به دنبال او راه افتادم، دکتر به طرف یکی از تخت های اورژانس رفت و ملحفه آن را بالا زد، با کمال تعجب سه پسر بچه ی دو، سه، پنج ساله را غرق خون خشک شده دیدم که از وحشت دست به گردن هم انداخته و نشسته بودند! حتی پلک هایشان از خون خشکیده به هم چسبیده بود و تنها یکی از آنها یک چشمش کمی باز بود و در نور کمی که به زیر تخت می تابید برق می زد.

به سختی آنها را از زیر تخت بیرون آوردیم و نگران از این که ممکن است هر کدام از آن ها مجروح شده باشند با احتیاط به آنها دست می زدیم. آرام آرام با آب گرم، صابون و گاز استریل بدنشان را شستیم پس از معاینه ی پزشک مشخص شد که صدمه ای ندیده اند.
حدس ما این بود که هنگام بمباران آن ها بیهوش شده اند و مردم و یا امدادگران آن ها را به بیمارستان منتقل کرده اند و خون ها متعلق به شهدا و مجروحین دیگر بوده است.

انتهای پیام/