خاطره/ شهیدی که با یاد حضرت زینب (ع) مجروحان را مداوا می‌کرد

نوید شاهد - شهید متولی خاطره‌ای از همرزم شهیدش علیرضا معتقد، نقل می کند که بیانگر عشق ایشان به اهل بیت است. نوید شاهد خوزستان شما را به مطالعه بخشی از خاطرات دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۸۸۲۷۰

دوشنبه - ۳۱ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 31 June

به گزارش نویدشاهد خوزستان، شهید علیرضا معتقد يكم فروردين1346 ، در شهرستان بهبهان به دنيا آمد. پدرش حسين، كارگر جهاد سازندگي بود و مادرش گوهر نام داشت.تا سوم متوسطه درس خواند. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. دهم ارديبهشت 1361 ، در دارخوين بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار او در گلزار شهداي زادگاهش قرار دارد. برادرش شاپور نيز به شهادت رسيده است.

متن خاطره :

در فتح خونین شهر بود که شهید علیرضا معتقد به عنوان امدادگر به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد. با آغاز عملیات سراسر وجودش شور و شوق می شد و در پوست خود نمی گنجید.

همیشه به من می گفت: «وقتی به تیمار مجروحان مشغولم حس بسیار زیبایی دارم وسعی من در این است که به تبعیت از حضرت زینب (ع) که بعد از عاشورا پرستاری از بازماندگان واقعه کربلا را به عهده گرفت به مداوای هم رزمانم بشتابم.»

او به عنوان امدادگر به همه جا سر می کشید و مجروحان را مداوا می کرد. ایشان بسیار شجاع و بی باک بود. دقیقا لحظه شهادتش را به یاد دارم.

وقتی در یکی از عملیاتها رزمنده ای مجروح شد و در دید دشمن افتاد، علیرضا عزم رفتن جهت مداوای او را نمود من سعی کردم جلویش را بگیرم و گفتم: «صبر کن موقعیت خطرناکیه، در تیررس دشمن هستی؛»

ولی وی به عشق بی بی زینب (ع) این کار را قبول کرده بود بدون توجه به موقعیتی که در آن بودیم با ذکر یا علی بلند شد که به یاری او بشتابد که از ناحیه سرمورد اصابت گلوله قرار گرفت و به آرزوی دیرینه خود که شهادت بود رسید.