جاده هاي پر پيج و خم کردستان

نوید شاهد - شهید "سيروس زارع" در نامه ای به خانواده خود می نویسد: «من هم از کوه هاي سر به فلک کشيده و جاده هاي پر پيج و خم کردستان و مخروبه ها و خيابان های مريوان سلام گرمم را به شما مي رسانم و اميد است که و...» متن کامل نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۸۷۹۶۰

چهارشنبه - ۲۶ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 26 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "سيروس زارع"  17 شهريور سال 1344 در روستای فاروق مرودشت ديده به جهان گشود. پدرش براي گذراندن زندگی با سیروس به شیراز رفت و مابقی اعضای خانواده در روستا ماندند.

او 7 ساله بود که راهی مدرسه باقري شيراز شد. دوره پنج ساله ابتدایی را با موفقیت گذراند. سپس به روستا بازگشت و کلاس اول و دوم راهنمایی را در مدرسه خشایار فاروق گذراند. سیروس به علت کمبود امکانات ترک تحصیل کرد و به کشاورزی و آسیابانی مشغول شد. در 18 سالگي تصميم گرفت به خدمت سربازي برود و خانواده به علت علاقه زياي که به او داشتند مانع رفتنش شدند ولي با صحبت هاي منطقي خود پدر را راضي کرد و به خدمت مقدس سربازي رفت.
وی سرانجام 26 شهریور ماه 1363 توسط کومله ها به شهادت رسید.

متن نامه: جاده هاي پر پيج و خم کردستان

بسم الله الرحمن الرحيم/ به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و با سلام و درود به رهبر کبير انقلاب اسلامی و با سلام به روح پاک شهيدان جنگ حق عليه باطل. با عرض سلام به برادر گرامي.
پس از عرض سلام و سلامتي شما را از درگاه ايزد متعال خواهان و خواستارم و اميدوارم که هميشه خوب و سرحال باشيد و باري اگر جوياي حال اينجانب باشيد الحمد الله سلامتي بر قرار است و من هم از کوه هاي سر به فلک کشيده و جاده هاي پر پيج و خم کردستان و مخروبه ها و خيابان های مريوان سلام گرمم را به شما مي رسانم.

اميد است که اين سلام گرم را پذيرا باشيد. در ضمن من الان باختران هستم و يک ساعتي است که از مريوان آمده ام. چند روز پيش به منطقه رفتم و قرار شد نيرو بعد از آن بيايد. ولي نيامد و من الان به باختران آمده ام تا نيروها را با خود ببرم. قرار است فردا نيروها با ميني بوس بروند و خودم با تويوتا. و يک روز مانده به احتياط و اين ساعت هم مي توانم به مرخصي بيايم.

در ضمن نامه پر مهر شما به دست من رسيد و از اين که پيش شما آمده باري شما شده بود  خيلي ناراحت شدم اميدوارم که چيزي نشده باشد و عکسها هم به دست من رسيد و هم چنين يک خورده احتياط خودت را بکن در ضمن هر وقت مي تواني به خانه برو. شما که آن جا باشد ناراحتي آن ها کمتر مي شود و همه را سلام مي رسانم ديگر عرضي ندارم به جزء دروي شما . خدا نگهدار .

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس