به مناسبت چهلمین سالگرد دفاع مقدس منتشر شد؛

گذری بر زندگی ارتشی شهید "سياوش شمسی‌پور دهکردی"

نوید شاهد - ارتشی شهيد "سياوش شمسي پور دهکردی" از شهدای دوران دفاع مقدس است که خرداد ماه 1366، با سمت دیده بان در منطقه سومار نداي حق را لبيك گفت و به ديدار معبود شتافت. نوید شاهد چهارمحال و بختیاری گذری بر زندگی این شهید گرانقدر داشته است که در ادامه می‌خوانیم.

کد خبر: ۴۸۷۷۶۶

دوشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 24 June

به گزارش نويد شاهد چهارمحال و بختياري؛ شهيد سياوش شمسي پور دهکردی، پانزدهم مهر 1344 در شهرستان شهركرد در يك خانواده زحمتكش، متدين و اصيل ديده به جهان گشود. پس از گذراندن دوران طفوليت نزد مادري پاكدامن و باتقوا از تربيت فوق العاده اي برخوردار شد و قدم به عرصه علم و دانش گذاشت.

تحصیلات

تحصيلات ابتدايي خود را در مدرسه فرزانه شهركرد شروع و تحصيلات خود را در مدرسه راهنمايي ولي عصر شهركرد تا اخذ مدرك سيكل ادامه داد.

عصای دست پدر

شهيد سياوش شمسي پور در اکثر اوقات دوران تحصيلي خود به شغل بنّايي و انجام كارهاي ساختماني مشغول بود. در طول زندگي خود همواره عصاي دست پدر بود. شهيد سياوش شمسي پور علاوه بر تحصيل علم و دانش و اشتغال به كارهاي ساختماني، علاقه عجيبي به انجام فرايض ديني داشت.

علاقه وافري به خواندن نماز اول وقت داشت

وی علاقه وافري به خواندن نماز اول وقت داشت از اين رو همواره و اغلب به همراه پدر بزگوارش براي انجام فريضه ديني و نماز به مسجد مي رفت. از جمله شيفتگان و متوسلين آقا اباعبدالله الحسين بود تا آنجا كه مي توانست در برگزاري هرچه بهتر روزهاي عاشورا و تاسوعا، مراسم ويژه ماه هاي مبارك محرم و رمضان، از جمله مراسم شبهاي قدر تلاش و كوشش مي كرد.

احترام خاصی برای بزرگتر ها قائل بود

اخلاق نيكو و حس انسان دوستي اين شهيد بزرگوار به قدري بود كه اكثر اطرافيان خود را در انجام اموري كه برايشان مشكل بود ياري مي كرد، در بين جوانان و همسالان خود سرآمد ديگران بود، احترام و ارادت بسيار زيادي براي بزرگترها قائل بود به حدي كه  در برخورد اول با هر كسی ، او را شيفته و مجذوب خود مي كرد.

حس میهن دوستی

حس ميهن دوستي شهيد به قدري بود كه هميشه از تجاوز به خاك ميهن اظهار ناراحتي مي كرد و همواره مي خواست دِين خود را به هر صورتي كه در توان او باشد به مملكت اسلامي ادا كند به همين سبب در سال 1362 به منظور حفظ ميهن اسلامي و دفاع از ناموس ملت و جان مردم  به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت و در جبهه هاي غرب كشور مشغول انجام وظيفه شد. در اين دوران هميشه هوادار و پشتيبان همرزمان خود بود و در هر حال آماده كمك و ياري به آنها بود.

شهادت در سومار

بیستم خرداد 1366، با سمت دیدبان در منطقه سومار بر اثر اصابت ترکش گلوله توپ و قطع شدن دست و پا، نداي حق را لبيك گفت و به ديدار معبود شتافت. مزار او در بهشت دو معصوم زادگاهش قرار دارد. او را همایون نیز می نامیدند.

يادش گرامي و راهش پر رهرو باد.

رخ زردم را ببين ،برگ خزان را ياد كن

با بزرگان كم نشين، بيچارگان را ياد كن

منابع:

دايرة المعارف فرهنگ اعلام شهداي استان چهارمحال و بختياري

پرونده فرهنگي شهدا، اداره اسناد و انتشارات بنياد شهيد استان چهارمحال و بختياري